٩٦٤٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هرگاه كسى كه اخلاق و دينش را مى پسنديد ، به خواستگارى نزد شما آمد، به او زن بدهيد ، كه «اگر چنين نكنيد ، در روى زمين ، فتنه و فساد بزرگى پديد مى آيد» .

٩٦٤٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : زشتكارى ، هرگز در ميان مردمى شايع نشد، مگر اين كه طاعون و درد (بيمارى)هايى كه در ميان گذشتگان آنها سابقه نداشته است، در بين آنان شيوع يافت.

٩٦٤٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : گناه را هرگاه بنده ، پنهانى مرتكب شود ، به كسى جز صاحب آن ، زيانى نمى رساند و هرگاه آشكارا انجامش دهد و مردم او را منع نكنند، آن گناه به عموم مردم ، آسيب خواهد رساند.

٩٦٤٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند ، عموم مردم را به كيفر گناه عدّه اى خاص ، عذاب نمى دهد، مگر آن كه زشتكارى را در ميان خود ببينند و بتوانند از آن جلوگيرى كنند و نكنند. در اين صورت ، خداوند ، عامّ و خاص را عذاب مى كند.

٩٦٥٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ مردمى جهاد را ترك نكردند، مگر اين كه خداوند ، همه آنان را عذاب كرد.

٩٦٥١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ امّتى پس از پيامبر خود ، دچار اختلاف نشد، مگر اين كه باطل گرايان آن امّت بر حق گرايانش چيره شدند.

٩٦٥٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : چگونه خداوند ، پاك گردانَد مردمى را كه حقّ ناتوان آنها از زورمندشان گرفته نمى شود؟!