حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٣١
«[ ملكه ] گفت: «پادشاهان ، چون به شهرى درآيند، آن را تباه و عزيزانش را خوار مى گردانند، و اين گونه مى كنند»» .
«و چون به آنان گفته شود: «در زمين ، فساد مكنيد»، مى گويند: «ما خود اصلاحگريم»» .
«و فرمان افراطگران را پيروى مكنيد ؛ آنان كه در زمين فساد مى كنند و اصلاح نمى كنند» .
«پس [ اى منافقان! ] آيا اميد بسته ايد كه چون [ از خدا ] برگشتيد [ يا سرپرست مردم شديد ] ، در [ روى ] زمين فساد كنيد و خويشاوندى هاى خود را از هم بگسليد؟» .
«و كسانى كه پيمان خدا را پس از بستنِ آن مى شكنند و آنچه را خدا به پيوستن آن فرمان داده ، مى گُسلند و در زمين فساد مى كنند، بر ايشان لعنت است ؛ و بد فرجامى آن سراىْ ايشان راست» .
«و چون جادوگران آمدند، موسى به آنان (ساحران) گفت: «آنچه را مى اندازيد ، بيندازيد» . پس چون افكندند، موسى گفت: «آنچه را شما به ميان آورديد ، سِحر است. به زودى خدا آن را باطل خواهد كرد» . آرى . خدا ، كار مفسدان را تأييد نمى كند» .
«گفتند: «به خدا سوگند، شما خوب مى دانيد كه ما نيامده ايم در اين سرزمين ، فساد كنيم و ما دزد نبوده ايم»» .
حديث
٩٦٤٤.الخصال : پيامبر خدا فرمود : «دو گروه از امّت من هستند كه اگر آنها درست شوند ، امّتم درست شود و اگر آنها فاسد گردند ، امّتم فاسد مى گردد» . گفته شد : اى پيامبر خدا! آن دو گروه كدام اند؟ فرمود: «دين شناسان و زمامداران» .