٩٦١٥.المعجم الكبير ـ به نقل از ابو درداء ، ابو اُمامه ، واثلة بن اَس: روزى درباره موضوعى دينى مباحثه مى كرديم كه پيامبر خدا آمد و بسيار خشمگين شد ، به گونه اى كه قبلاً چنان خشمگين نشده بود و ما را از اين كار ، باز داشت و فرمود : «امّت محمّد ! آرام باشيد . آنان كه پيش از شما بودند ، با همين كارها هلاك شدند . جدال را به خاطر كم فايدگى آن ، رها كنيد . جدال را رها كنيد؛ چرا كه مؤمن ، جدال نمى كند . جدال را رها كنيد؛ چرا كه جدالگر ، كاملاً در خسارت است . جدال را رها كنيد؛ چرا كه همين گناه براى تو كافى است كه همواره جدالگر باشى . جدال را رها كنيد؛ چرا كه من در روز قيامت ، جدالگر را شفاعت نمى كنم . جدال را رها كنيد؛ چرا كه من ، براى كسى كه جدال را ترك كند و صادق باشد ، سه خانه در حاشيه ، وسط و بالاى بهشت ، متعهّد مى شوم . جدال را رها كنيد؛ چرا كه پس از نهى از پرستش بتان ، اوّلين نهى پروردگار ، نهى از جدالگرى بود» .

٩٦١٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند ، مجادله كنندگان در دين را به زبان هفتاد پيامبر ، نفرين كرده است . كسى كه در آيه هاى قرآن مجادله كند ، كافر مى شود . خداوند مى فرمايد : «جز آنهايى كه كفر ورزيدند ، [كسى] در آيات خدا ستيزه نمى كند . پس رفت و آمدشان در شهرها ، تو را دست خوش فريب نگردانَد» .