٩٦٠٩.تفسير الطبرى ـ به نقل از ابو اُمامه ـ: پيامبر خدا بر گروهى گذشت كه درباره قرآن ، منازعه مى كردند . به شدّت خشمگين شد ، به گونه اى كه گويى بر چهره اش سركه پاشيده شده بود . آن گاه فرمود : «بخش هايى از كتاب خدا را با بخش هاى ديگر مسنجيد . هيچ گاه ، هيچ قومى گم راه نشدند ، جز آن كه جدالگرى كردند» . آن گاه ، اين آيه را خواند : «آن [مثال] را جز از راه جدل براى تو نزدند؛ بلكه آنان مردمى جدل پيشه اند» .

٩٦١٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : جدال درباره قرآن ، كفر است .

٩٦١١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : در باره قرآن ، مجادله نكنيد؛ چرا كه جدالى است كه در آن ، كفر وجود دارد .

٩٦١٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : جدل پيشگى (بگو مگو) درباره قرآن ، كفر است .

٩٦١٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بر سرِ قرآن مجادله نكنيد؛ چون جدال درباره قرآن ، كفر است .

٩٦١٤.المعجم الكبير ـ به نقل از ابو سعيد خُدْرى ـ: بر درِ خانه پيامبر خدا نشسته بوديم و گفتگو مى كرديم . فردى به آيه اى تمايل نشان مى داد [١] و فردى ديگر به آيه اى ديگر . ناگاه ، پيامبر خدا خارج شد ، [و چنان از خشم برافروخته بود كه ]گويى روى صورتش دانه هاى انار تركانيده بودند و فرمود : «اى جماعت ! آيا براى اين كار بر انگيخته شده ايد؟ آيا به اين كار ، دستور داده شده ايد؟ پس از من ، به كفر بر نگرديد كه هر كدام ، گردن ديگرى را مى زنيد!» .

[١] . واژه «ينزع» كه در متن عربى حديث آمده ، يعنى : جذب مى شد ؛ تمايل مى يافت .