الحُبُّ فِى اللّه ِ فَريضَةٌ . [١] مهروَرزى در راه خدا ، فريضه است . و از اين بالاتر ، مى فرمايد: أوثَقُ عُرَى الإِيمانِ الحُبُّ فى اللّه ِ وَ البُغضُ فى اللّه ِ . [٢] محكم ترين دستاويز ايمان ، دوستى و دشمنى در راه خداست . و از اين بالاتر ، مى فرمايد: هَلِ الدّينُ إلَا الحُبُّ وَ البُغضُ؟! [٣] آيا دين ، جز دوستى ورزيدن و دشمنى كردن ، چيز ديگرى است؟! دوستى و برادرى مسلمانان با يكديگر ، تا آن جا مورد تأكيد اسلام است كه از پيامبر خدا روايت شده است: مَن أحَبَّ رَجُلاً فى اللّه ِ ؛ لِعَدلٍ ظَهَرَ مِنهُ ـ و هُوَ فى عِلمِ اللّه ِ مِن أهلِ النّارِ ـ آجَرَهُ اللّه ُ عَلى حُبِّهِ إيّاهُ كَما لَو أحَبَّ رَجُلاً مِن أهل الجَنَّةِ! [٤] هر كس ، مردى را به خاطر عدالتى كه از او سر زده ، در راه خدا دوست بدارد ، در حالى كه آن مرد در حقيقت ، اهل جهنّم است ، خداوند به وى ، به خاطر دوست داشتن آن مرد ، پاداش مى دهد ، به همان سان كه مردى از اهل بهشت را دوست مى دارد .

چهار . حكمت قانونِ برادرىِ دينى

حكمتِ تشريع قانون برادرى دينى در اسلام و تأكيد بر وجوب محبّت مسلمانان

[١] ر . ك : ص ١٤٣ (فصل دوم : تأكيد بر دوستى در راه خدا) .[٢] ر . ك : ص ١٤٣ (فصل دوم : تأكيد بر دوستى در راه خدا) .[٣] ر . ك : ص ١٤٣ (فصل دوم : تأكيد بر دوستى در راه خدا) .[٤] . ر . ك : ص ١٥١ (فصل دوم : تأكيد بر دوستى در راه خدا / دوستىِ ناآگاهانه در راه خدا) .