امّا پيوند نسبى و رضاعى بدون پيوند دينى ، از نظر اسلام ، اثرى بر آن مترتّب نيست ؛ مانند دو نفر كه به طور نامشروع ، در پدر يا مادر و يا هر دو شريك اند . اسلام ، همان طور كه ميان فرزند متولّد از زنا با پدر و مادر طبيعى خود ، نسبتى قائل نيست ، تولّد دو نفر از يك پدر و مادر ، يا شير خوردن آنان را از يك مادر ، بدون پيوند دينى ، معتبر و منشأ آثار شرعى و حقوقى نمى داند.

دو . ايجاد قوى ترين پيوندهاى اجتماعى

اسلام ، با تشريع قانون برادرىِ دينى ، از يك سو با تعصّب هاى نارواى نژادى ، قبيله اى و حزبى به مبارزه برخاست و از سوى ديگر ، قوى ترين و كارآمدترين پيوندهاى اجتماعى و سياسى را در امّت اسلامى به وجود آورد. ادبياتى كه احاديث اسلامى براى تبيين پيوند دينى به كار گرفته اند ، فوق العاده تأمّل برانگيز و جالب توجّه است . احاديث اسلامى ، نه تنها همه مسلمانان را برادر يكديگر مى دانند ، بلكه تأكيد مى كنند كه آنان ، برادر يكديگر از يك پدر و مادر هستند! [١] و اين برادرى ، ريشه در طينت و فطرت و نورانيت جان آنان دارد . [٢]

سه . اسلام ، دينِ دوستى و برادرى

اسلام ، دينِ دوستى و برادرى است . از اين رو ، براى هر چه نزديك تر شدنِ مسلمانان به يكديگر ، اين آيين ، تنها به تشريع قانون برادرىِ دينى و تأكيد بر آثار و بركات فردى و اجتماعى ، [٣] و دنيوى و اخروى [٤] آن ، بسنده نكرده ؛ بلكه محبّت مسلمانان را نسبت به يكديگر ، به عنوان يك فريضه دينى ، واجب كرده است ، چنان كه از پيامبر اسلام ، روايت شده است:

[١] ر . ك :دانش نامه ميزان الحكمه: ج ٢ ص ٢٧ (مؤمن ، برادر پدر و مادرىِ مؤمن است) .[٢] ر . ك :دانش نامه ميزان الحكمه: ج ٢ ص ٢٦ ح ٥٤٦ ، ٥٤٧ و ٥٤٨ .[٣] ر . ك : دانش نامه ميزان الحكمه: ج ٢ ص ٢٣ (تشريع برادرىِ دينى) .[٤] ر . ك : دانش نامه ميزان الحكمه: ج ٢ ص ٣١ (جامعه دينى ، همانند پيكرى واحد است) .