٩٥٤٣.امام على عليه السلام : پيامبر خدا ، ميان يارانش برادرى برقرار كرد . من گفتم : اى پيامبر خدا! ميان يارانت برادرى افكندى و مرا تنها و بى برادر گذاشتى؟! پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : «تو را براى خودم ، آخر از همه قرار دادم . تو در دنيا و آخرت ، برادر منى . تو براى من چنانى كه هارون نسبت به موسى بود» . پس برخاستم و در حالى كه از شادى و خوش حالى مى گريستم ، اين ابيات را برخواندم : { تو را با جان خود ، پاسدارى مى كنم ، اى برگزيده اى كه خداى مهربان ، به واسطه او ، ما را از كورى جهالت رهانيد . } { جانم به فدايت ! و جان من چه ارزشى دارد در راه كسى كه با او از يك شاخه و ريشه ام؟! } { و كسى كه نيايَش، نياى من است و عمويش پدر من و خانواده اش ، فرزند من و دخترش ، همسر من ؛ } { كسى كه وقتى كودك و نوجوان بودم ، مرا در آغوش خود گرفت و با نيكى و نوشاندن هاى پياپى اش، مرا جان بخشيد ؛ } { كسى كه وقتى ميان حاضران ، برادرى افكند مرا صدا زد و برادر خويشش خواند و برترى مرا آشكار ساخت . } { خيرت باد! تا زنده ام ، سپاس گزارم به خاطر احسانى كه به من نمودى ، اى خاتم پيامبران! }