حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢١٥
٧ / ٢
آنچه در معاشرت با برادران ، شايسته نيست
الف ـ ظاهرسازى
٩٤٦٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند ، در روز قيامت ، به سه كس نمى نگرد و آنان را پاك نمى سازد و برايشان عذابى دردناك خواهد بود : كسى كه از سر تكبّر ، دنباله جامه اش را بلند مى كند [تا بر زمين كشيده شود] ؛ كسى كه به دروغ ، كالاى خود را پاك [و بى عيب ]معرّفى مى كند ؛ و كسى كه دوستانه با تو رويارو مى شود ، حال آن كه قلبش لبريز از فريب است .
٩٤٦٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هرگاه دانشْ آشكار و عملْ باز داشته شود و زبان ها با يكديگر سازگار و دل ها ناسازگار شوند و پيوندهاى خويشى گسسته گردد ، آن جاست [مصداق اين آيه] كه : «خداوند ، آنان را لعنت كرده است . پس آنان را كَر و چشمانشان را كور ساخته است» .
٩٤٦٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هرگاه مردم ، دانش بياموزند و عمل را وا گذارند و به زبان ، دوستى كنند و به دل ، دشمنى ورزند و پيوندهاى خويشى را بگسلند ، آن گاه است كه خداوند ، لعنتشان مى كند . پس كَرشان مى سازد و چشمانشان را كور مى كند .
ب ـ فريفتن
٩٤٦٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مسلمان ، برادر مسلمان است و براى هيچ مسلمانى روا نيست كه چيز معيوبى به برادرش بفروشد ؛ مگر آن كه او را از آن [عيب] ، باخبر سازد .
ج ـ بُخل
٩٤٦٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : از بُخل بپرهيزيد كه همين بخل ، مردمى را برانگيخت تا زكات خود را نپرداختند و آنان را بر انگيخت تا از خويشان خود بُريدند و آنان را بر انگيخت تا خون هاى يكديگر را ريختند .