حكمت نامه پيامبر اعظم صلَّي الله عليه و آله - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٨٥
٩٣٩٨.اُسد الغابة ـ به نقل از عبد الرحمان بن صفوان ـ: پدرم ، صفوان ، به سوى پيامبر صلى الله عليه و آله كه در مدينه بود ، هجرت كرد و به عنوان پذيرش اسلام ، با او بيعت كرد . پيامبر صلى الله عليه و آله دستش را دراز كرد و بر دست صفوان كشيد. پس از آن ، صفوان گفت : اى پيامبر خدا! تو را دوست مى دارم . پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : «انسان، همراه كسى است كه دوستش مى دارد» .
٩٣٩٩.بشارة المصطفى ـ به نقل از جابر بن عبد اللّه انصارى ، خطاب به عط: اى عطيّه! از محبوبم ، پيامبر خدا ، شنيدم كه مى گفت : «هر كه مردمى را دوست داشته باشد ، با آنان محشور خواهد شد و هر كه كردار مردمى را دوست داشته باشد ، شريك كردارشان خواهد بود ... . اى عطيّه!... دوستدار خاندان محمّد را تا هنگامى كه دوستشان مى دارد ، دوست بدار و دشمن خاندان محمّد را تا هنگامى كه دشمنشان مى دارد ، دشمن بدار ؛ گر چه بسيار روزه گير و شب زنده دار باشد . با دوستدار محمّد و خاندان محمّد ، نرمى كن ؛ زيرا اگر بر اثر گناهان بسيارش يك گام او بلغزد ، بر اثر محبّتشان گام ديگرش استوار مى ماند . در حقيقت ، بازگشتِ دوستدارشان ، به بهشت است و بازگشت دشمنشان ، به دوزخ» .
٤ / ٥
شفاعت پيامبر خدا
٩٤٠٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : از هنگام بعثتم تا روز قيامت ، هر آن دو تنى كه در راه خدا با يكديگر دوستى و برادرى كنند، من شفيعشان هستم .
٩٤٠١.دُرَر الأحاديث ـ به نقل از يحيى بن حسين ـ: برايمان گفته اند كه پيامبر خدا مى فرمود : «از هنگام بعثتم تا روز قيامت، هر آن دو برادرى كه در راه خدا با يكديگر دوستى كنند، من شفيعشان هستم».