٩٣٩٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هركه ما را دوست بدارد ، در روز قيامت ، همراه ما خواهد بود ، و اگر شخصى سنگى را دوست بدارد ، خداوند ، او را با آن ، گِرد خواهد آورد .

٩٣٩٥.الفردوس ـ به نقل از جابر ـ: پيامبر خدا فرمود : «اى ابو دجانه! آيا نمى دانى هر كه ما را دوست بدارد و در راه دوستىِ ما آزموده شود [و بلا ببيند]، خداوند او را كنار ما ساكن خواهد ساخت؟!» . سپس اين آيه را تلاوت نمود: « «در جايگاهى راست ، نزد فرمان روايى توانا» » .

٩٣٩٦.سنن أبى داوود ـ درباره ابو ذر ـ: [ابو ذر گفت :] اى پيامبر خدا ! كسى مردمى را دوست دارد ؛ امّا نمى تواند كارهايى همچون آنان انجام دهد . فرمود : «تو اى ابوذر ! همراه كسى هستى كه دوستش مى دارى» . ابوذر گفت : من خدا و پيامبرش را دوست مى دارم . فرمود : «پس تو همراه آنانى كه دوستشان مى دارى» . ابو ذر ، گفته خود را تكرار كرد و پيامبر خدا نيز پاسخ خود را باز گفت .

٩٣٩٧.الأمالى ، طوسى ـ به نقل از عبد اللّه بن صامت ـ: ابو ذر ـ كه دل بسته و پيوسته على عليه السلام و اهل بيت عليهم السلام بود ـ گفت : [به پيامبر صلى الله عليه و آله ]گفتم : اى پيامبر خدا! من مردمى را دوست دارم ؛ امّا به پايه كردارشان نمى رسم . پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : «اى ابو ذر! انسان ، همراه كسى است كه دوستش مى دارد و بهره اش همان است كه به دست آورده است» . گفتم : من خدا و پيامبر او و اهل بيت پيامبرش را دوست مى دارم . فرمود : «پس تو همراه كسانى هستى كه دوستشان مى دارى» .