٩٣٧٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كه داراى سه صفت باشد ، طعم ايمان را دريافته است : آن كه ديگرى را دوست دارد، ولى تنها براى خدا دوست مى دارد؛ آن كه خدا و پيامبرش، نزد او محبوب تر از هر چيز ديگرى باشند ؛ و آن كه اگر او را در آتش اندازند ، برايش خوشايندتر از آن باشد كه پس از آن كه خداوندْ او را از كفر نجات داده است ، به كفر باز گردد .

٩٣٧٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : كسى كه دوست دارد شيرينىِ ايمان را بيابد ، بايد جز براى خدا كسى را دوست نداشته باشد .

٩٣٧٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ بنده اى حقيقتِ محض ايمان را درنمى يابد ، تا آن كه براى خدا دوست بدارد و براى خدا دشمن بدارد ، و چون براى خدا دوست داشت و براى خدا دشمن داشت ، شايستگىِ دوستى از سوى خدا را به دست خواهد آورد .

٩٣٨٠.امام عسكرى عليه السلام ـ به نقل از پدرانش عليهم السلام ـ: پيامبر خدا ، روزى به يكى از يارانش فرمود : «اى بنده خدا ! در راه خدا دوست بدار ، در راه خدا دشمن بدار ، در راه خدا دوستى بورز و در راه خدا دشمنى بورز ؛ زيرا ولايت خدا ، جز از اين راه به دست نمى آيد و انسان ، گرچه نماز و روزه اش بسيار باشد ، طعم ايمان را درنمى يابد ، مگر آن كه چنين باشد؛ ليكن امروز ، بيشتر دوستى ها و برادرى هايتان براى دنيا و در راه آن است . بر اساس آن ، با يكديگر دوستى مى كنند و براى آن با يكديگر دشمنى مى ورزند؛ حال آن كه اين دوستى و دشمنى ، در برابر خداوند ، هيچ سودى برايشان ندارد» . آن مرد گفت : اى پيامبر خدا ! چگونه بدانم كه در راه خدا دوستى و دشمنى كرده ام ؟ دوست خدا كيست تا با او دوستى كنم؟ دشمن خدا كيست تا با او دشمنى ورزم ؟ پيامبر خدا به على عليه السلام اشاره كرد و به آن مرد فرمود : «آيا او را مى بينى ؟». گفت : آرى . فرمود : «دوست او ، دوست خداست ؛ پس با او دوستى كن . و دشمن او، دشمن خداست ؛ پس با او دشمنى كن . با دوست او دوستى كن ؛ گرچه قاتل پدر و پسرت باشد ، و با دشمن او دشمنى كن ؛ گرچه پدرت يا پسرت باشد» .