البته همسر خوب ، ويژگى هايى دارد كه در برخى روايات ، از آن به عنوان «همسر موافق» ، [١] «همسر صالح» [٢] و «همسرى كه پشتيبان انسان باشد» [٣] ياد شده است . آسايش و راحتى زندگى ، فقط به داشتن همسرى زيبا و صاحب جاه و مال نيست . چه بسا همسرانى كه از عنصر مال و جاه و جمال برخوردارند ، اما كسى را خوش بخت نكرده اند. انسان خوش بخت ، كسى است كه همسرى شايسته ، همراه ، ياور و پشتيبان داشته باشد . خوش بختى در زندگى ، از آنِ همسرانى است كه ميان آنان «مودّت» و «رحمت» وجود داشته باشد [٤] و اين مهم ، به وسيله مال و جاه و جمال به دست نمى آيد . از اين رو ، دين اسلام ، توصيه كرده كه همسر خود را به خاطر مال و جاه و جمال ، انتخاب نكنيد كه اگر چنين شد ، خداوند ، شما را به همان عوامل، واگذار مى كند ؛ اما اگر به خاطر دين و ايمان ، با كسى ازدواج كرديد ، خداوند ، آنچه را از مال و جمال نيز انتظار داريد به شما مى دهد. [٥] آنچه زندگى را شيرين و لذّت بخش مى كند ، مال و جمال نيست ؛ مودّت و رحمت است و اين دو ، در دست خداوند است و اوست كه ميان دل ها انس و اُلفت برقرار مى كند و آن گاه كه چنين مى شود ، آن همسر، از هر چيزى براى انسان ، دوست داشتنى تر خواهد بود و اين ، يعنى داشتن يك زندگى شيرين ، لذّت بخش و همراه با آرامش و آسايش .

دو . فرزند صالح

فرزند ، يكى ديگر از لذّت هاى زندگى است . كسانى كه از نعمت فرزند

[١] تحف العقول ، ص٣١٨ ؛ بحار الأنوار ، ج٧٨ ، ص ٢٣١ .[٢] الخصال ، ص٢٨٤ ؛ مكارم الأخلاق ، ص١٩٩ ؛ بحار الأنوار ، ج٧٤ ، ص١٨٦ .[٣] بحار الأنوار ، ج٧٤ ، ص٣٦٤ و ج٧٧ ، ص١٩٢ .[٤] « ... وَجَعَلَ بَيْنَكُم مَّوَدَّةً وَ رَحْمَةً ؛ و ميان شما مودّت و رحمت قرار داد»(سوره روم ، آيه ٢١) .[٥] دعائم الاسلام ، ج٢ ، ص١٩٦ ؛ تهذيب الأحكام ، ج٧ ، ص٣٩٩ ؛ المعجم الأوسط ، ج٣ ، ص٢١ .