هنر رضايت از زندگي - پسنديده، عباس - الصفحة ١٦١

از صبر و نماز كمك بخواهيد كه خداوند ، با صابران است» . در تفسير اين آيه ، اشاره شده كه مراد از صبر، روزه است. هر چند بحث از روزه ، فرصت مناسب خود را مى خواهد ؛ ولى به اختصار مى توان گفت كه با روزه گرفتن، توان مقاومت انسان افزايش مى يابد. انسان روزه دار ، به اختيار خود بسيارى از چيزهايى را كه براى او خوشايند است، ترك مى كند و رنج محروميت را بر خود هموار مى سازد. اين ، تمرينى است براى افزايش توان بردبارى. اضافه بر اين، توجّهات و عنايت هاى خداوند نيز نصيب انسان روزه دار مى گردد كه اين، خود بر توان مقاومت انسان مى افزايد. از سوى ديگر، نماز ، برقرارى پيوند با خداست؛ خداوندى كه هم مهربان است هم مقتدر و هم شكست ناپذير. ارتباط با چنين منبع رحمت و قدرتى، پشتوانه بسيار مهمّى به شمار مى رود كه انسان را همانند فولاد، مقاوم مى سازد. از اين روست كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله هر گاه محزون مى گشت، به نماز پناه مى برد و كمك مى گرفت. در سيره آن حضرت چنين آمده است: پيامبر اكرم اين گونه بود كه هر گاه چيزى ايشان را ناراحت مى ساخت، از روزه و نماز كمك مى گرفت . [١] همين مطلب در باره امير مؤمنان عليه السلام نيز روايت شده است. امام صادق عليه السلام در اين باره مى فرمايد : على عليه السلام اين گونه بود كه هر گاه چيزى ايشان را نگران و هراسان مى كرد، به نماز پناه مى برد. سپس حضرت اين آيه را تلاوت فرمود: «وَ اسْتَعِينُواْ بِالصَّبْرِ وَ الصَّلَوةِ [٢] . [٣]