كسى خدمت امام صادق عليه السلام رسيد و عرض كرد : مرا به چيزى سفارش كنيد . حضرت در خلال توصيه هاى خود به وى فرمود: و هر گاه به مصيبتى گرفتار شدى ، مصيبت [فقدان ]پيامبر خدا صلى الله عليه و آله را به ياد آور كه مردم به مصيبتى همانند آن ، دچار نشده اند و به مصيبتى همانند آن ، گرفتار نخواهند شد . [١] مصيبت فقدان پيامبر خدا صلى الله عليه و آله بزرگ ترين مصيبت هاست . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله خود در اين باره مى فرمايد: هر كس به مصيبتى گرفتار شد ، مصيبت فقدان مرا بياد آورد ؛ چرا كه بزرگ ترين مصيبت هاست . [٢] امام على عليه السلام خود مى گويد كه ما با همين روش ، خود را آرام مى سازيم و مصيبت ها را تحمّل پذير مى كنيم: ما نفس خود را بر اين حالت قرار داده ايم كه بعد از مصيبت پيامبر خدا صلى الله عليه و آله بر هر مصيبتى بردبار باشيم ؛ چرا كه آن ، بزرگ ترين مصيبت هاست . [٣] وقتى اميرالمؤمنين عليه السلام به شهادت رسيد و اين خبر را به امام حسين عليه السلام دادند ، حضرت ، در ابتدا آن را بزرگ ترين مصيبت دانست و سپس عظمت مصيبت پيامبر خدا صلى الله عليه و آله را ياد كرد و آرام تر گرديد. [٤] مقايسه مصيبت بزرگ تر و يادآورى آن ، موجب كوچك شدن گرفتارى هاى انسان مى گردد و بدين سان ، قابل تحمّل مى گردد . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله درباره نقش اين مقايسه و يادآورى مى فرمايد: نزد هر كس مصيبتى بزرگ دانسته شد ، مصيبت مرا به ياد آورَد كه

[١] الكافى، ج٨ ، ص١٦٨ ؛ الأمالى ، طوسى ، ص٦٨١ ، ح١٤٤٨ ؛ الأمالى ، مفيد، ص١٩٤ .[٢] قرب الإسناد، ص٤٥ ؛ مسكن الفؤاد، ص١١٩ ؛ بحار الأنوار، ج٨٢ ، ص٧٣ .[٣] الأمالى ، مفيد، ص٧٩ ؛ بحار الأنوار، ج٨٢ ، ص١٣٠ ؛ مستدرك الوسائل ، ج٢ ، ص٤٠٤ .[٤] ر . ك : الكافى ، ج٣ ، ص٢٢٠ ، ح ٣ .