هنر رضايت از زندگي - پسنديده، عباس - الصفحة ١٦٣

اين تصوّر ، احساس تنهايى و بى ياورى را در پى دارد . كسى كه در مشكلات ، چنين تصوّرى از خدا دارد ، خود را با انبوهى از مشكلات ، تنها و بى ياور مى بيند و اين احساس ، روح نااميدى را در پى دارد و همين امر ، بر اندازه تنيدگى و فشار روانى فرد مى افزايد . كودك ، به اين دليلْ جدا شدن از مادر را برنمى تابد كه تصوّر مى كند دور بودن مادر ، سبب مى شود كه او ديگر پاسخگوى نيازهايش نباشد . احساس تنهايى و بى ياورى كودك را مى آزارد . به مرور كه كودك بزرگ مى شود و درمى يابد كه هر گاه بخواهد ، مادر در كنار او خواهد بود ، عدم حضور فيزيكى مادر ، او را بى تاب نمى كند . انسان هاى رشد يافته و داراى شناخت بالا نيز مى دانند كه خداوند ، همواره همراه انسان است و همين باور ، به انسان ، اميد و توان مى بخشد . هجرت پيامبر خدا صلى الله عليه و آله از مكه به مدينه ، يكى از پرخطرترين حوادث بوده است . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله با ابوبكر ، شبانه از مكّه خارج و روزْ هنگام ، درون غارى پنهان شدند . مشركان قريش نيز با نيروهاى خود در جستجوى آنها تا درِ غار آمدند . موقعيّت خوف برانگيزى بود . نگرانى و ترس ، بر ابوبكر غلبه كرده بود ؛ اما پيامبر خدا صلى الله عليه و آله آرام و مطمئن بود . ايشان براى آرام كردن ابوبكر ، به اين واقعيّت اشاره كردند كه «خدا با ماست . پس غمگين مباش»: «إِذْ يَقُولُ لِصَـحِبِهِ لَا تَحْزَنْ إِنَّ اللَّهَ مَعَنَا . [١] و آن گاه را به ياد آور كه او به همراه خود (ابوبكر) گفت : غمگين مباش كه خداوند با ماست» . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در مسير تبليغ رسالت ، گاهى با مشكل رو به رو و دچار تنيدگى و اندوه شَديد مى شد . خداوند متعال براى آرام ساختن حضرت و افزايش توان ايشان براى بردبارى ، به اين نكته توجّه مى دهد كه من ، همراه