محروم اند، خود را تنها مى يابند ؛ هر چند كه همسرى دارند و با دوستان و آشنايان و فاميل زندگى مى كنند . گويا فرزند داشتن ، يكى از نيازهاى عاطفى انسان است . حضرت زكريا عليه السلام كه از نعمت فرزند ، محروم بود ، از تنهايى به خداوند شكايت كرد و گفت: «رَبِّ لَا تَذَرْنِى فَرْدًا وَ أَنتَ خَيْرُ الْوَ رِثِينَ . [١] پروردگارا! مرا تنها مگذار و تو بهترين وارث هستى» . امام صادق عليه السلام ، نداشتن فرزند را يكى از عوامل تنيدگى و نارضايتى از زندگى مى داند [٢] و وجود آن را مايه اُنس در بى كسى ها و آرامش در تنهايى ها مى شمرد. [٣] فرزند، مايه روشنى چشم و شادابى قلب [٤] و بركت زندگى [٥] و ميوه دل [٦] است . بوى فرزند ، از بوى بهشت است. [٧] البته اين ، وقتى ارزشمندتر و لذّت بخش تر مى شود كه فرزند انسان ، فرزند صالح باشد . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله مى فرمايد: از خوش بختى مرد ، داشتن فرزند صالح است . [٨] فرزند صالح را با هيچ ثروتى نمى توان معاوضه كرد . شايد شما از ثروت ، برخوردار نباشيد ؛ اما اگر فرزندان صالح و شايسته اى داريد ، قدر آنها را بدانيد ، آنها را دوست بداريد ، تا لذّت وجود آنان را درك كنيد .

[١] سوره انبياء، آيه ٨٩ .[٢] الخصال ، ج١، ص٢٨٤ ؛ مكارم الأخلاق ، ص١٩٩ ؛ بحار الأنوار ، ج٧٤ ، ص١٨٦ .[٣] الكافى ، ج ٦ ، ص ٧ .[٤] الفردوس ، ج١ ، ص٧٩ ؛ فتح البارى ، ج٩ ، ص٢٨٠ ؛ مكارم الأخلاق ، ص٢٢٤ .[٥] الفردوس ، ج٥ ، ص٣٥٩ ؛ كنز العمّال ، ج ١٦ ، ص٢٧٤ .[٦] مسند ابى يعلى ، ج٢ ، ص١٠ ؛ المستدرك على الصحيحين ، ج٤ ، ص٢٣٩ ؛ الجامع الصغير ، ج١ ، ص٣٦٩ ؛ الفردوس ، ج١ ، ص٢٠٤ ؛ كنز العمّال ، ج١٦ ، ص ٤٥٧ .[٧] الجامع الصغير ، ج٢ ، ص٢١ ؛ كنز العمّال ، ج١٦ ، ص٢٧٤ ؛ روضة الواعظين، ج٢، ص٣٦٩ ؛ عدة الداعى ، ص٨٦ .[٨] الكافى ، ج٦ ، ص٣ ؛ عدة الداعى ، ص٨٦ ؛ ر. ك: الجعفريات ، ص٩٩ .