اندازه موفّقيت به اندازه مهارت در تدبيرگرى است ، نه ميزان درآمد . درآمد اندك همراه با حسن تدبير ، بهتر از درآمد زياد همراه با بى تدبيرى است . امام على عليه السلام وقتى مهارت هاى زندگى را به فرزند خود آموزش مى دهد ، مى فرمايد: خوب تدبير كردن همراه با روزىِ به اندازه ، براى تو كارآمدتر از روزى زياد همراه با اسراف است . [١] امام على عليه السلام در كلام ديگرى به نكته مهم ديگرى اشاره كرده ، مى فرمايد: يكى از ويژگى هاى مال ، «پايدارى» آن است . هرچه مال ، پايدارتر باشد ، بهره بيشترى به انسان مى دهد و رونق بيشترى به زندگى مى بخشد . شرط پايدارى مال نيز خوب تدبير كردن آن است . امام على عليه السلام در اين باره مى فرمايد: حسن تدبير ، مال اندك را رشد مى دهد و سوء تدبير ، مال فراوان را نابود مى سازد . [٢] اگر به اهميت تدبير ، خوب توجّه شده باشد ، معناى جمله آغازين (كه گفتيم دارايى و درآمد ، نيمى از ماجراست) ، به خوبى روشن مى شود . خداوند ، روزى مى دهد؛ اما اين نيمى از ماجراست ؛ نيمه ديگر آن، مهارت انسان در مصرف كردن آن است . بر همين اساس است كه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله از تدبير و تقدير ، به عنوان نيمى از زندگى ياد كرده است: تدبير كردن ، نيمى از زندگى است . [٣] اندازه نگه داشتن ، نيمى از زندگى است . [٤]

[١] تحف العقول، ص٧٩ ؛ بحار الأنوار، ج٧٧، ص٢١٨ .[٢] غررالحكم، ح٨٠٨١ ؛ عيون الحكم والمواعظ، ص٢٢٧ .[٣] تحف العقول ، ص ٤٠٣ ؛ بحار الأنوار، ج ٧٨، ص ٣٢٦ .[٤] كتاب من لا يحضره الفقيه ، ج٤ ، ص٤١٦ ؛ الخصال ، ج٢، ص٦٢٠ .