پيش از اين ، درباره اهمّيت «واقع گرايى» و نقش «هماهنگى انتظارات با واقعيت ها» سخن گفتيم [١] و در جاى جاى كتاب نيز بر عامل «شناخت» و نقش آن در تصحيح احساسات و رفتارهاى نابه هنجار در مقابله با سختى ها تأكيد ورزيديم. بر همين اساس ، يكى از عوامل مهم در افزايش توان بردبارى و يكى از مهارت هاى لازم براى مقابله با فشارهاى روانى، شناخت واقعيت هاى موجود درباره سختى ها و گرفتارى هاست. از اين رو ، در مباحث ابتدايى اين بخش ، به اين موضوع خواهيم پرداخت و با استفاده از متون دينى (قرآن و حديث)، اطلاعات لازم در اين باره را در اختيار شما قرار خواهيم داد.

١ . دنيا محلّ سختى ها

ما انسان ها ، خواهان راحتى ، آسايش و كامجويى هستيم و از اين رو ، دنيا را محلّ برآورده شدن اين خواسته ها مى دانيم و يا دست كم مى خواهيم كه چنين باشد . و لذا مرگ خود و عزيزانمان را يك فاجعه و خسارت بزرگ دانسته ، از آن ، ترسان و نالان و رنجور خواهيم شد ؛ و ... اما واقعيت چيست؟ آيا دنيا همين گونه است كه ما مى پنداريم؟ واقعيت ، اين است كه دنيا محلّ سختى ها و بلاهاست . [٢] اين را بايد به

[١] ر . ك : بخش اوّل، فصل يكم : «گم شده زندگى» .[٢] البته سختى ها و بلاها ، بى هدف و بى معنا نيستند ؛ اين مطلب را در جاى خود بحث خواهيم كرد . ر . ك : بخش سوم، فصل پنجم : «معناشناسى».[٣] سوره بلد ، آيه ٤ .[٤] عوالى اللآلى ، ج٤ ، ص٦١ ، ح١١ .[٥] جامع الأخبار ، ص ٥١٧ ـ ٥١٨ ، ح ١٤٦٤ .[٦] الخصال ، ص ٦٤ ، ح ٩٥ .[٧] بحار الأنوار، ج٧٨، ص١٩٥، ح٥٢.