روزى ، يكى از نيازهاى اساسى انسان است و لذا ترس از آينده و چگونگى تأمين «روزى»، يك نگرانى عمومى است . نگرانى اگر به اندازه باشد و از حدّ متعارف نگذرد ، عامل تحرّك براى كسب روزى است . اما اگر افزايش يابد و از حدّ معمول بگذرد ، به افزايش تنيدگى و فشار روانى منجر شده ، رضايت از زندگى را به مخاطره مى اندازد . امام على عليه السلام يكى از عوامل هلاك كننده مردم را ترس از فقر مى داند. [١]

خدا روزى را تضمين كرده است

اين ، در حالى است كه روزى انسان ، تأمين شده است . [٢] خداوند متعال ، تضمين كرده است كه روزى انسان را در هر شرايطى تأمين مى كند . تأمين كننده روزى ، كسى است كه مالك آفرينش است ، و تضمين كننده آن ، كسى است كه مقتدر و شكست ناپذير است . قرآن كريم مى فرمايد : «إِنَّ اللَّهَ هُوَ الرَّزَّاقُ ذُو الْقُوَّةِ الْمَتِينُ . [٣] خداست روزى رسان ، و اوست دارنده نيرويى سختْ استوار» .

[١] دو چيز ، مردم را هلاك كرده است : ترس از فقر و فخرفروشى» (الخصال ، ص٦٨ ، ح١٠٢) .[٢] تأمين بودن و تضمينى بودن روزى، به بحث كنترل اِسنادى نيز مربوط مى شود كه در آينده از آن سخن خواهيم گفت. ر. ك: بخش سوم / فصل چهارم : «كنترل اِسنادى» .[٣] سوره ذاريات ، آيه ٥٨ .