مى سازد : اى زهرى! بر عهده توست كه مسلمانان را به منزله خانواده خود بشمارى ؛ پس بزرگ آنان را به منزله پدرت ، و كوچك آنان را به منزله فرزندت ، و همسال آنان را به منزله برادرت بِدان . در اين صورت، دوست دارى كدام يك از آنان را مورد ستم قرار دهى؟ و دوست دارى كدام يك از آنان را نفرين كنى؟ و دوست دارى آبروى كدام يك از آنان را ببرى؟ [١] در اين كلام ، اصل «خانواده اجتماعى» به خوبى بيان شده است و به راستى ، كسى كه همه را جزو خانواده خود بداند ، حاضر نيست به كسى ستم كند و يا نفرين نمايد و يا آبروى كسى را بريزد . اين اصل ، افتخار آموزه هاى دينى در بُعد اجتماعى است و به عنوان يك روش يا مهارت ، نقش مؤثّرى در كاهش ناراحتى هاى اجتماعى و افزايش آرامش در روابط اجتماعى دارد .

روش برخورد با تعريف و تمجيد

بخشى از تعامل ما با ديگران را مسئله تعريف و تمجيد از يك سو، و توهين و تحقير از سوى ديگر ، شامل مى شود. به همين منظور ، بخشى از مهارت هاى ارتباطى به چگونگى برخورد با اين پديده ها مربوط مى شود . ما بايد بدانيم چه واكنشى در برابر اين پديده از خود نشان دهيم . در ادامه حديث قبل ، حضرت به مسئله تكريم در سطح جامعه اشاره كرده، راه رويارويى صحيح با آن را بيان مى دارد ، به گونه اى كه از ديگران طلبكار نباشيم و آنان را بهتر بدانيم . حضرت ، درباره تكريم هاى اجتماعى مى فرمايد : و اگر ديدى كه مسلمانان ، تو را بزرگ مى شمرند و حرمت مى نهند

[١] الاحتجاج ، ج٢ ، ص٣١٩ ؛ التفسير المنسوب إلى الامام العسكرى، ص٢٥ ؛ بحار الأنوار، ج٧١، ص٢٢٩ .