هنر رضايت از زندگي - پسنديده، عباس - الصفحة ١٦٤

شما هستم: «وَ اصْبِرْ وَ مَا صَبْرُكَ إِلَا بِاللَّهِ وَ لَا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَ لَا تَكُ فِى ضَيْقٍ مِّمَّا يَمْكُرُونَ * إِنَّ اللَّهَ مَعَ الَّذِينَ اتَّقَواْ وَّ الَّذِينَ هُم مُّحْسِنُونَ . [١] و بردبار باش ، و بردبارى تو ، جز از جانب خداوند نيست ، و از [كار ]آنان اندوهگين نباش و به خاطر مكارى هايشان تنيده نشو كه خداوند با كسانى است كه تقوا پيشه سازند و كسانى كه نيكوكارند» . فكر مى كنيد سيدالشهدا عليه السلام چگونه داغ پرپر شدن طفل شيرخوار را تحمّل كرد؟ وقتى تير ، حنجره طفل شيرخوار را كه در آغوش حضرت بود دريد ، حضرت ، او را به خواهرش زينب عليهاالسلامداد و دست زير گلوى طفل گرفت و خون او را به آسمان پاشيد و گفت : اين كه مصيبت وارد شده بر من ، در ديد خداوند است ، آن را بر من آسان كرد . [٢] امام حسين عليه السلام دعاى پرمعنايى دارد كه هنگام سختى ها كارگشاست . دعا ، الفاظ پشت سر هم چيده شده نيست ؛ هر دعايى از يك منطق ، پيروى مى كند و آن منطق است كه دعا را مى آفريند . اين دعاى امام حسين عليه السلام نيز منطبق بر اصل همراه بودن و ناظر بودن خداوند است . حضرت مى فرمايد : يا عُدَّتي عِندَ شِدَّتي و يا غَوثي عِندَ كُربَتي ، فَاحرُسني بِعَينِكَ الَّتي لا تَنامُ وَاكفِني بِرُكنِكَ الَّذي لا يُرامُ . [٣] اى ساز و برگ من به هنگام سختى هاى من ! و اى فريادرس من به هنگام گرفتارى هاى من ! مرا با آن چشمت كه به خواب نمى رود ،