قرآن كريم ، خداوند مى فرمايد كه : پس از نماز ، به كسب روزى بپردازيد [١] و كسانى را كه چنين مى كنند مى ستايد [٢] و مى فرمايد : كه خداوند درياها را مسخّر شما قرار داد ، تا كشتى ها را روى آن حركت دهيد و كسب روزى كنيد. [٣] بنابراين ، تلاش براى كسب روزى ، هيچ منافاتى با ديندارى و توكّل ندارد . وقتى كسى براى كسب روزى خداوند تلاش كند ، با كسب روزى ، آرامش مى يابد . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در اين باره مى فرمايد: به درستى كه هرگاه روزى انسان تأمين شود ، نفْس آرام مى گيرد . [٤] سلمان فارسى ، تربيت شده پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله است . امام باقر عليه السلام از قول وى چنين نقل مى فرمايد : بدرستى كه نفْس ، وقتى چيزى در زندگى نداشته باشد كه بر آن تكيه كند ، با بى قرارى اصرار مى كند و آن گاه كه زندگى اش تأمين شود ، آرام مى گردد . [٥] امام باقر عليه السلام و امام صادق عليه السلام تا قوت سالشان را تأمين نمى كردند ، چيز ديگرى خريدارى نمى كردند. امام رضا عليه السلام در تبيين تأثير اين امر مى فرمايد : هر گاه انسان ، روزى سالش تأمين باشد ، سبك بار گشته ، راحت مى گردد . [٦]

[١] «فَإِذَا قُضِيَتِ الصَّلَوةُ فَانتَشِرُواْ فِى الْأَرْضِ وَ ابْتَغُواْ مِن فَضْلِ اللَّهِ ؛ پس هر گاه نماز تمام شد ، روى زمين ، پراكنده شويد و فضل خدا را طلب كنيد» (سوره جمعه ، آيه ١٠) .[٢] «وَ ءَاخَرُونَ يَضْرِبُونَ فِى الْأَرْضِ يَبْتَغُونَ مِن فَضْلِ اللَّهِ ؛ و گروه ديگرى كه در زمين حركت مى كنند و از فضل خدا طلب مى كنند» (سوره مزمل ، آيه ٢٠) .[٣] «اللَّهُ الَّذِى سَخَّرَ لَكُمُ الْبَحْرَ لِتَجْرِىَ الْفُلْكُ فِيهِ بِأَمْرِهِى وَلِتَبْتَغُواْ مِن فَضْلِهِى ؛ همان خدايى كه دريا را در تسخير شما قرار داد ، تا به امر او كشتى را روى آن روان سازيد و از فضل او بهره مند شويد» (سوره جاثيه ، آيه ١٢) .[٤] الكافى ، ج٥ ، ص٨٩ ، ح٢ ؛ كتاب من لايحضره الفقيه، ج٣، ص١٦٦، ح٣٦١٩ .[٥] الكافى، ج٥، ص٨٩ ، ح٣ ؛ تحف العقول، ص٣٥١ .[٦] الكافى، ج٥، ص٨٩ ، ح١ ؛ قرب الاسناد، ص٣٩٢ .