هنر رضايت از زندگي - پسنديده، عباس - الصفحة ١٢٠

نسبت به آنچه بر تو و بر همه مردمْ حتمى است و به تقدير الهى نازل شده ، تأسّف نخور . [١] بيمارى ، يكى از سختى هاى زندگى است كه پاداش فراوان براى آن ، قرار داده شده است ؛ اما مشروط به قبول و پذيرش آن است . يعنى هنگامى فرد بيمار، پاداش مى گيرد كه بيمارى را بپذيرد ، نه اين كه با آن درافتاده ، لب به شكايت بگشايد . امام صادق عليه السلام مى فرمايد : هر كس شبى بيمار شود و آن را بپذيرد و شكر آن را به درگاه خدا به جاى آورد ، همانند شصت سال ، عبادت كردن است . [٢] از حضرت پرسيدند : «پذيرفتن بيمارى يعنى چه؟» . حضرت در پاسخ مى فرمايد : بر آن صبر مى كند و كسى را از آن بيمارى ، خبر نمى كند و چون صبح شود ، خداوند را به خاطر آن ، ستايش مى كند . [٣] پس بايد سختى را پذيرفت و در كنار آن قرار گرفت ، نه در برابر آن . اين ، يك اصل است . امام على عليه السلام مى فرمايد : هر گاه محنتى به تو رسيد ، در كنار آن بنشين ، كه ايستادن در برابر آن ، موجب افزايش [رنج] آن مى گردد . [٤] البته منظور از پذيرش سختى ، تسليم شدن منفعلانه و زمين گير شدن نيست ؛ منظور ، پذيرش فعّال و پوياست . در اين نوع پذيرش ، فرد ، زمين گير و ناتوان نمى شود؛ بلكه بهترين مقابله را براى موقعيّت پيش آمده ، طرّاحى مى كند . شايد بتوان گفت بهترين بيان را در اين باره، امام