هنر رضايت از زندگي - پسنديده، عباس - الصفحة ٩٤

على عليه السلام مى فرمايد : تنها بودن ، مايه آسايش عبادت كنندگان است . [١] بنابراين ، هر نوع توسعه رابطه ، مايه آسايش و آرامش نمى گردد . از اين رو ، گزينش دوست و انتخاب افراد شايسته براى ارتباط ، نقش مهمّى در رضامندى انسان از زندگى خواهد داشت. [٢]

روابط اجتماعى و مهارت هاى ارتباطى

موفقيت در روابط اجتماعى، نيازمند برخوردارى از مهارت هاى ارتباطى است. روابط اجتماعى را نبايد ساده انگاشت. بخش مهمى از ناكامى هاى زندگى ، به خاطر ناكامى در روابط اجتماعى است. كسى كه نتواند با ديگران رابطه اى صحيح و منطقى برقرار سازد، دچار تنش ها، مشكلات و بلكه بحران هاى زيادى خواهد شد كه بر كل زندگى او تأثير خواهد داشت و موجب نارضايتى و ناكامى وى مى گردد. كسى كه روابط صميمى نداشته باشد، زندگى خانوادگى اش از تعادل و نشاط برخوردار نبوده ، تعامل سازنده اى نيز ميان اعضاى خانواده برقرار نخواهد شد. در صحنه اجتماع نيز تعامل مثبت و سازنده اى با ديگران نخواهد داشت. در محيط كار نيز نمى تواند رابطه سالم و موفّقى با مديران، همكاران و زيردستان خود برقرار كند. از اين رو ، پيوسته در حال تنش و اضطراب است و همواره از فشار روانى رنج مى برد. همين امر ، بر موقعيت اجتماعى او و بر كسب و كارش تأثير منفى بر جاى خواهد گذاشت. امروزه يكى از ضرورت هاى جامعه ما، آموزش مهارت هاى ارتباطى است. اتفاقا بخش زيادى از متون دينى به مهارت هاى ارتباطى اختصاص دارد كه مغفول و محجور مانده است. اين بخش بايد توسط پژوهشگران ،