بيدار شدى ، چيزى از آن را با خود نديدى. همانا من اين را به عنوان مَثَل برايت نقل كردم؛ چون دنيا نزد اهل خِرَد و آگاه از خدا همانند سايه است . [١] در كلام ديگرى از امام صادق عليه السلام چنين نقل شده كه آن حضرت مى فرمايد : دنيا را همانند منزلى قرار ده كه در آن فرود آمدى ، سپس از آن كوچ كردى، يا همانند مالى قرار ده كه در خوابت آن را يافته اى و چون بيدار شدى ، چيزى از آن را در دست خود نديدى. چه بسا كسى كه نسبت به چيزى حريص بوده و چون آن را يافته ، بدبخت شده و چه بسا كسى كه چيزى را ترك كرده و چون به آن رسيده ، خوش بخت شده است . [٢]

چهار . دنيا را پلى بدانيم كه از آن مى گذريم و ديگر به آن بازنمى گرديم

امام صادق عليه السلام يكى از موعظه هاى لقمان به فرزندش را اين چنين نقل مى كند : دنيا را همانند پلى بر نهرى بدانيد كه از آن مى گذريد و آن را ترك مى كنيد و تا پايان روزگار ، ديگر به آن برنمى گرديد. [٣] براى كسى كه به اين واقعيت واقف شود، مهم اين نيست كه پل چگونه است و در روى پل ، چه بر او مى گذرد؛ مهم اين است كه بتواند از آن بگذرد و به مقصد برسد. اساسا به ظواهر و تزيينات امور موقّتى و يك بار مصرف، آن قدر اهميت داده نمى شود ؛ و لذا نه نبود آن مشكل ساز مى شود و نه از دست دادن آن مسئله ساز.

[١] الكافى ، ج٢ ، ص١٣٣ ، ح١٦ .[٢] تحف العقول ، ص٣٧٧ ؛ ر. ك: همان، ص٢٨٧ .[٣] الكافى ، ج٢ ، ص١٣٥ ، ح٢٠ ؛ بحار الأنوار ، ج١٣ ، ص٤٢٥ ، ح١٩ .