هنر رضايت از زندگي - پسنديده، عباس - الصفحة ٦١

فصل هفتم : سخت نگيريد

بخش بسيارى از سخت شدن زندگى ، مربوط به «سخت گيرى» ماست ، نه وجود مشكلات . گاهى وقت ها آن قدر زندگى را سخت مى گيريم كه غير قابل تحمّل جلوه مى كند و حال آن كه واقعيت ، چيز ديگرى است . زندگى ، آن قدر هم كه مى پنداريم ، سخت و دشوار نيست . هميشه واقعيت ، تحمّل پذير است؛ اغراق كردن ما است كه شدت درجه دشوارى را بالا مى برد . بنابراين ، يكى از كليدهاى رضايت از زندگى ، «راحت گرفتن زندگى» است . راحتى زندگى را بايد در خودمان جستجو كنيم . همواره ، راحتى زندگى به عوامل بيرونى نيست ؛ اين يك اصل است . زندگى را راحت بگيريد تا راحتْ زندگى كنيد . امام كاظم عليه السلام در اين باره مى فرمايد : دنيا را ناچيز بشمريد و آن را راحت بگيريد ؛ چرا كه به يقين ، هيچ مردمى ، آن را راحت نگرفتند ، مگر آن كه خداوند ، زندگى را بر آنان گوارا نمود . [١] در اين حديث ، نخست به دو نكته اساسى اشاره شده : يكى «ناچيز شمردن» دنيا و ديگرى «راحت گرفتن» آن . اهميت دادن بيش از اندازه به دنيا ، مقدمه سخت گرفتن آن است . اگر دنيا را متاع بزرگ و حظّ عظيم بدانيم ، كمى ها و كاستى هاى آن، دردآور و غير قابل تحمّل خواهد شد ؛ اما اگر دنيا را همان گونه كه هست ، ناچيز و پست بدانيم ، از كاستى هاى آن ، نالان و رنجور نمى شويم . متون فراوانى كه به تبيين ناچيز بودن دنيا