وى از آن بهره نمى برد . [١] بنابراين ، در فرهنگ دين ، همان گونه كه نسبت به داشتن خانه وسيع ، تشويق شده است ، از ساختن خانه هاى بيش از نياز نيز به شدّت نهى شده است. داشتن خانه هاى وسيع ، به معناى اسراف و اشرافيت در خانه سازى نيست . مراد از خانه وسيع ، خانه اى است كه همه نيازهاى منطقى و معمول و متعارفِ يك خانواده را به راحتى پاسخ بگويد.

٤ . وسيله نقليه

زندگى ، همراه با حركت و نقل و انتقال است . براى تجارت بايد از نقطه اى به نقطه ديگرى حركت كرد و كالاى تجارت را حمل نمود . براى صله رحم بايد به سمت مكان استقرار آنان رفت . براى تفريح و استفاده از طبيعت ، بايد از جايى به جايى رفت . سكون و توقّف در يك نقطه جغرافيايى ، ناممكن است . هميشه ميان ما و مكان هايى كه به نوعى با آنها كار سر و داريم ، «فاصله» وجود دارد ؛ لذا انسان ، نياز به وسيله اى دارد تا اين فاصله را كم كند و مشقّت راه را اندك سازد . اين جاست كه وسيله نقليه و ضرورت آن معنا مى يابد . يكى از عوامل راحتى و آسايش زندگى ، برخوردارى از وسيله اى مجهّز و آماده است . در گذشته كه وسايل نقليه موتورى وجود نداشتند ، حيواناتى همانند اسب ، اين مأموريت را بر عهده داشتند . امام على عليه السلام مى فرمايد: مركب راهوار ، يكى از دو راحتى است . [٢] پيامبر خدا صلى الله عليه و آله نيز يكى از عوامل راحتى زندگى را داشتن اسبى چابك مى داند. [٣]

[١] الفردوس ، ج١ ، ص١٨٦ ؛ ر. ك: الكافى ، ج٦ ، ص٥٣٢ .[٢] غرر الحكم ، ح٧٥٥٤ .[٣] كتاب من لا يحضره الفقيه ، ج٤ ، ص٣٥٨ ؛ الخصال ، ج١، ص١٢٦ .