هنر رضايت از زندگي - پسنديده، عباس - الصفحة ١١٦
عنوان يك واقعيت پذيرفت . قرآن كريم درباره واقعيت زندگى انسان در دنيا مى فرمايد : «لَقَدْ خَلَقْنَا الْاءِنسَـنَ فِى كَبَدٍ . [١] به يقين ، ما انسان را در سختى آفريديم» . اساسا راحتى ، براى دنيا آفريده نشده و بديهى است كه طلب كردن آنچه وجود ندارد ، مايه رنج و عذاب مى شود . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در اين باره مى فرمايد: همانا خداوند ـ عزّ وجلّ ـ مى فرمايد : ... من ، آسايش را در بهشت قرار دادم و مردم ، آن را در دنيا مى جويند و از اين رو ، آن را نمى يابند . [٢] يافتن آنچه وجود ندارد ، به ناكامى منجر مى شود و احساس ناكامى ، موجب افسردگى و نارضايتى خواهد شد . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله در روايت ديگرى ، به اين اصل اشاره مى كنند كه چنين انتظارى گذشته از ناكامى ، مايه افزايش درد و رنج مى گردد : هركس چيزى را طلب كند كه آفريده نشده ، خود را به زحمت انداخته است و چيزى نصيب او نمى گردد . [٣] زُهْرى نقل مى كند كه : روزى امام سجاد عليه السلام به يكى از كسانى كه در مجلس ايشان حاضر بود ، رو كرد و فرمود : تقواى الهى داشته باش و خواسته خود را كوتاه كن و آنچه را آفريده نشده ، طلب نكن ؛ زيرا كسى كه آنچه را آفريده نشده طلب كند ، جان او از حسرت ، به شماره مى افتد و به خواسته خود نمى رسد . [٤]
[١] سوره بلد ، آيه ٤ .[٢] عوالى اللآلى ، ج٤ ، ص٦١ ، ح١١ .[٣] جامع الأخبار ، ص ٥١٧ ـ ٥١٨ ، ح ١٤٦٤ .[٤] الخصال ، ص ٦٤ ، ح ٩٥ .