موقعيّت ناخوشايند، وضعيت جديدى است كه توان جديدى نيز مى طلبد. اگر اين توان ، تأمين نگردد، در مهار و كنترل موقعيّت ناخوشايند ، موفّق نخواهيد شد. از اين گذشته موقعيّت جديد، توان موجود را نيز كاهش مى دهد. بروز غير منتظره حوادث تلخ، در بسيارى از موارد ، يكباره توان انسان را كاهش مى دهد. اين كاهش و آن نياز به توان بيشتر، موجب مى شود كه موازنه توان فرد در برابر فشارهاى روانى حاصل از حوادث تلخ، بر هم خورد . بسيارى از ناكامى هاى ما در مهار تنيدگى ها، ناشى از ناكامى در تقويت كردن توان روانى است. اگر بخواهيم با همان توان عادى با حوادث تلخ رو به رو شويم، طبيعى است كه ناكام خواهيم شد. برقرارى توازن ميان توان روانى و موقعيّت ناخوشايند، از اصول كاميابى در راه مهار و كنترل تنيدگى هاست . اگر از اين اصلْ غفلت شود، عمليات مهار با مشكل ، رو به رو مى شود و يا به ناكامى مى انجامد. به همين جهت ، مسئله مهمّ قدرتمند شدن و ساز و كارهاى تأمين توان روانى اهميت مى يابد. در ادامه ، به بررسى عوامل اقتدار در برابر حوادث مى پردازيم:

١ . خداوند ، توان بردبارى مى دهد

خداوند متعال ، هم حوادث را مقدّر مى كند و هم قدرت مقاومت در برابر آنها را به فرد مى دهد؛ ولى ما معمولاً از اين اقتدار خدادادى ، بى خبريم و به