خداوند متعال ، انسان را كه آفريد ، تداوم نسل او را در خود او قرار داد . از اين رو ، موجوديت انسان را در دو جنس زن و مرد قرار داد و در هر يك ، ويژگى هاى روحى و عاطفى متفاوتى نهاد، كه با ديگرى ارضا مى شود. [١] همه اين مسائل تكوينى ، موجب مى شود كه انسان به همسر ، نياز داشته باشد و لذا زمانى مى توان به آرامش رسيد و از زندگى ، لذّت برد كه اين بخش از نياز انسان نيز برآورده شده باشد ! بدين جهت است كه ازدواج، مايه آرامش دانسته شده است: «وَ مِنْ ءَايَـتِهِ أَنْ خَلَقَ لَكُم مِّنْ أَنفُسِكُمْ أَزْوَ جًا لِّتَسْكُنُواْ إِلَيْهَا. [٢] و از نشانه هاى خداوند ، اين است كه از خود شما برايتان همسرانى قرار داد تا بدان ها آرامش يابيد» . امام سجاد عليه السلام مى فرمايد : خداوند ، همسر را مايه آرامش و اُنس قرار داده [٣] تا انسان ، در كنار او آسايش يابد [٤] و لذا امام صادق عليه السلام مى فرمايد: اگر كسى از همسر موافق و همراه ، محروم باشد ، ناآرام و حيران بوده ، زندگى او ناتمام خواهد بود. [٥]

[١] امام رضا عليه السلام يكى از علت هاى تحريم هم جنس خواهى را تفاوت هاى روان شناختى جنس مرد و زن مى داند كه مكمّل يكديگرند و اگر دو نفر از يك جنس ، با هم ازدواج كرده يا رابطه داشته باشند ، اين نيازها برآورده نمى شود (عيون اخبار الرضا عليه السلام ، ج٢، ص٩٦ ؛ علل الشرائع، ص٥٤٧) .[٢] سوره روم ، آيه ٢١ .[٣] كتاب من لا يحضره الفقيه ، ج٢ ، ص٦٢١ ؛ الخصال ، ج٢، ص٥٦٧ ؛ الأمالى ، صدوق ، ص٣٦٨ ؛ مكارم الأخلاق ، ص٤١٩ .[٤] تحف العقول ، ص٢٦٢ ؛ بحار الأنوار ، ج٧٤ ، ص١٤ .[٥] الخصال ، ج١، ص٢٨٤ ؛ مكارم الأخلاق ، ص١٩٩ ؛ بحار الأنوار ، ج٧٤ ، ص١٨٦ .