بنا بر اين ، يكى از عوامل آسايش زندگى ، «خواب» است. [١] خوابيدن به اندازه و به موقع ، نقش مهمّى در رضايت از زندگى دارد . نبايد خواب و استراحت ـ خصوصا هنگام شب ـ را بى اهميت دانست . زندگى امروز ، خواب و استراحت ما را دچار اختلال كرده است . كم خوابى ، بدخوابى ، سر و صدا و ... از عواملى است كه موجب اختلال در خواب مى شود . با تنظيم خواب مى توان از زندگى ، بهتر استفاده كرد و لذّت بيشترى از آن برد و بدين سان ، از زندگى ، احساس رضايت بيشترى داشت و شادتر زيست .

٤ . شوخ طبعى

يكى از زمينه هاى شادكامى، خنده و شوخى است. مزاح و شوخى، فشار روانى انسان را مى كاهد و فضاى روان را صفا و نشاط مى بخشد. امام كاظم عليه السلام نقل مى كند كه روزى فردى اعرابى ، خدمت پيامبر خدا صلى الله عليه و آله رسيد و هديه اى به ايشان داد. سپس گفت: «پول هديه ما را بده!» . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله با شنيدن اين جمله ، شروع كرد به خنديدن. پس از آن ماجرا هرگاه آن حضرت ، اندوهگين مى شد، مى فرمود: «آن اعرابى چه كرد؟! اى كاش مى آمد» . [٢] بنابراين يكى از راه هاى كاهش اندوه، شوخى كردن و خنديدن است. وانگهى يادآورى خاطرات خنده آور نيز مفيد و تأثيرگذار است. ايمان و شوخ طبعى ، منافاتى با يكديگر ندارند. الگويى كه دين از زندگى ارائه مى دهد، خالى از اين قبيل امور نيست؛ بلكه برعكس، پيامبر خدا صلى الله عليه و آله يكى از ويژگى هاى اهل ايمان را شوخ طبعى آنان مى داند: مؤمن ، شوخ طبع و اهل بازى (سرگرمى) است و منافق ، اَخمو (تُرشرو) و عصبى مزاج . [٣]

[١] امام صادق عليه السلام : «خواب ، مايه آسودگى تن است» كتاب من لا يحضره الفقيه ، ج٤ ، ص٤٠٢ ؛ الأمالى ، صدوق ، ص ٤٤١.[٢] الكافى، ج٢، ص٦٦٣، ح١ ؛ سنن النبى، ص١٢١.[٣] تحف العقول، ص٤٩ ؛ بحار الأنوار، ج٧٧، ص١٥٥.