آنان خانه هايى بسيار مستحكم براى فخرفروشى مى ساختند و اميد داشتند كه در آنها جاودان بمانند» . [١] اين الگوى خانه سازى ، تمام هدف و معناى زندگى را تشكيل مى دهد و انسان را از امور بسيار مهم ترى بازمى دارد و بدين سان ، مايه حسرت و افسوس وى مى گردد . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله درباره اين گروه مى فرمايد: چبنا مى كنند آنچه را ساكن نمى شوند و جمع مى كنند آنچه را نمى خورند . [٢] يكى از راه هاى جلوگيرى از نارضايتى هاى آينده ، بسنده كردن به خانه هاى متناسب با نياز است . از اين رو پيامبر خدا صلى الله عليه و آله مى فرمايد: لا تَبنوا ما لا تَسكُنونَ . بنا نكنيد آنچه را ساكن نمى شويد . [٣] هم او مى فرمايد : هرگاه خداوند متعال بخواهد كسى را خوار گرداند ، مال او را در ساختمان سازى مصرف مى كند. [٤] در پاره اى موارد ، خانه سازى اشرافى و اسراف در ساختمان سازى ، وسيله اى براى انتقام خداوند از مال حرام است . پيامبر خدا صلى الله عليه و آله مى فرمايد : به درستى كه خداوند ـ عزّ وجلّ ـ بقعه هايى در زمين دارد كه خانه هاى انتقام ناميده مى شوند ؛ هرگاه كسى از راه حرام ، مالى به دست آورد ، خداوند ، آب و گل را بر آن مسلّط مى گرداند و آن گاه ،

[١] سوره شعراء، آيه ١٢٨ ـ ١٢٩ .[٢] مسند الشهاب ، ج١ ، ص٣٤٥ ؛ كنز الفوائد ، ج١ ، ص٣٤٤ ؛ أعلام الدين ، ص٣٦٥ ؛ بحار الأنوار ، ج٧٣ ، ص ٨١ .[٣] الكافى، ج٢، ص٤٨ ؛ الخصال، ج١، ص١٤٦ ؛ المحاسن، ج١، ص٢٢٦.[٤] مستدرك الوسائل، ج٣، ص٤٥٥ ؛ المعجم الأوسط ، ج٨ ، ص٣٨١ ؛ كنز العمّال ، ج٣ ، ص٤٤ ؛ ر . ك : الفردوس ، ج١ ، ص٢٤٥ .