هنر رضايت از زندگي - پسنديده، عباس - الصفحة ١٥٤

شكايت مى كند . حضرت در پاسخ وى مى فرمايد: اگر فرد مؤمن مى دانست كه چه اجرى در مصيبت ها دارد ، آرزو مى كرد كه با قيچى ، قطعه قطعه شود . [١] پاداش بردبارى ، آن قدر زياد است كه قطعه قطعه شدن را آسان و تحمّل پذير مى سازد . در اين حديث شريف ، نقش شناخت ، به خوبى روشن است . ابن مسعود مى گويد : روزى در خدمت پيامبر خدا صلى الله عليه و آله بوديم كه حضرت ، تبسّم فرمود . به ايشان عرض كردم : اى پيامبر خدا چه شد كه تبسّم كرديد؟ حضرت فرمود : در شگفتم از بى تاب شدن مؤمن به خاطر بيمارى! اگر او مى دانست كه بيمارى چه پاداشى براى او دارد ، دوست مى داشت كه همواره بيمار باشد ، تا هنگامى كه پروردگارش را ملاقات كند . [٢] امام على عليه السلام به اشعث (كه داغدار يكى از عزيزان خود بود ،) چنين مى فرمايد : اى اشعث! اگر بر فقدان فرزندت محزون شوى ، اين به دليل مقام پدرى ، از تو شايسته است و اگر صبر كنى ، پس بدان كه خداوند براى هر مصيبتى ، جُبرانى (اجرى) قرار مى دهد . [٣] «نعمت جايگزين» از مسلّمات مصيبت هاست كه امام على عليه السلام به وسيله توجّه دهى به آن ، سعى در آرام ساختن اشعث دارد . خود حضرت على عليه السلام مصيبت فقدان پيامبر خدا صلى الله عليه و آله را همين گونه تحمّل كرد . وقتى پيامبر خدا صلى الله عليه و آله رحلت فرمود ، امام على عليه السلام گفت : إنّا للّه ِِ وإنّا إلَيهِ راجِعونَ ! واى از مصيبتى كه هم نزديكان را در بر