هنر رضايت از زندگي - پسنديده، عباس - الصفحة ١٥١

نمى آوريم ؛ گويا جز اين حالت ، حالت ديگرى وجود ندارد ! بديهى است چنين وضعيتى موجب افزايش فشار روانى مى گردد . اين ، در حالى است كه ناخوشايندى ، فقط مربوط به برخى از ابعاد زمان حال است . در كنار نكات منفىِ حال ، نكات مثبت ديگرى هم وجود دارد كه چه بسا بيشتر از منفى ها باشد ؛ چرا به آنها نينديشيم ؟ اين مهارت ، دايره ناخوشايندى را كاهش داده ، بر سطح رضايت از زندگى مى افزايد . بر همين اساس ، امام على عليه السلام مى فرمايد: هر گاه چيزى از دنيا خواستى و از تو بازداشته شد ، به ياد آور دينت را كه خداوند ، به تو داده و از ديگران بازداشته است كه اين ، به جاى آنچه از دست داده اى سزاوارتر است . [١] برخى از كسانى كه دچار مشكلات روحى و فشارهاى روانى بودند ، هنگامى كه به معصومان عليهم السلام مراجعه مى كردند ، با همين روش ، درمان مى شدند . ابوهاشم جعفرى يكى از كسانى است كه به شدّت ، گرفتار مى شود و در تنگناى سختى قرار مى گيرد . خدمت امام هادى عليه السلام مى رسد تا از وضع خود شكايت كند . او خود مى گويد : چون نزد حضرت نشستم ، به من فرمود: اى ابو هاشم ! كدام يك از نعمت هاى خداى ـ عزّ وجلّ ـ را مى خواهى سپاس بگزارى؟! مى گويد : سكوت كردم و ندانستم چه جوابى بدهم . حضرت ، خود ، آغاز به سخن كرد و فرمود: خداوند ـ عزّ وجلّ ـ ايمان را روزى تو ساخت و در نتيجه ، بدنت را بر آتش ، حرام كرد و سلامت را روزى تو ساخت ؛ پس تو را بر