هنر رضايت از زندگي
 
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص

هنر رضايت از زندگي - پسنديده، عباس - الصفحة ١٤٩

از روزها تأخير اتوبوس ، دانش آموزان را بى تاب ساخت . در اين جمع ، تنها يك نفر ، آرام نشسته بود و در اعتراض و جنجال ديگر دانش آموزان ، شركت نمى كرد . وقتى از او پرسيدند : تو چرا اعتراض نمى كنى؟ گفت : «تا امروز ، همه برنامه ها مرتّب بوده است . انصاف نيست كه به خاطر يك تأخير ، اعتراض كنيم» . اين ، نشان مى دهد كه اگر ناملايمات را در كنار خوشايندهاى ديگر ببينيم ، كوچك و تحمّل پذير خواهند بود . خوشايند گذشته يكى از منابع تقويت شما در برابر مشكلات است . اگر ناخوشايندى ، در كنار خوشايندهاى گذشته قرار گيرد ، از عظمت پوشالى آن كاسته مى شود . ديدن ناملايمات اندك ، از كسى كه خوبى هاى فراوان از او ديده ايم ، آزاردهنده و بى تاب كننده نيست . به همين جهت ، يكى از روش هاى كاهش تنيدگى ، يادآورى نعمت ها و خوشايندهاى پيشين است . بر اين اساس ، امام صادق عليه السلام مى فرمايد: هيچ خيرى نيست در آن بنده اى كه از گرفتارى خود شكايت مى كند و حال آن كه در گذشته ، هزاران نعمت داشته و هزاران راحتى در آينده ، به او خواهد رسيد . [١] يكى از تجار مدينه كه از وضع مالى خوبى برخوردار بود و با امام صادق عليه السلام مراوده داشت ، روزگار وى دگرگون شد و به امام صادق عليه السلام شكايت كرد . حضرت براى آرام ساختن وى فرمود: بى تابى نكن كه هر چند روزگارى چند تنگ دست شده اى، اما روزگارى طولانى در راحتى و آسايش بوده اى . [٢] پس همه چيز را تيره و تار نبينيد . به واقعيّت ها توجّه كنيد ، خواهيد ديد كه در كنار آن همه نعمت ، رسيدن اين محنت ، غير قابل تحمّل و آزاردهنده نيست .


[١] مسكن الفؤاد، ص٥٢ ؛ بحار الأنوار ، ج٦٧ ، ص٢٣١ .[٢] كشف الغمّة، ج٢، ص١٦٢ ؛ بحار الأنوار، ج٧٨، ص٢٠٣.