فراخواند ؛ زيرا آن مصيبت هاى سخت و گرفتارى هاى بزرگى كه ما ديديم ، پيش از آن كه رخ دهد ، در كتابى (لوح محفوظ) ثبت بوده است و اين ، بر خداوندْ آسان است ؛ تا اين كه به خاطر آنچه از دست داده ايد ، تأسف مخوريد و به خاطر آنچه به دست مى آوريد، سرمست نشويد، و خداوند، هيچ متكبّر فخر فروشى را دوست ندارد. [١] اين ، اعجازِ باور به تقدير الهى است . باور به تقدير الهى ، انسان را از تأثير نوسانات شديد زندگى ، ايمن مى سازد و بدين سان ، آرامش و آسايش را به زندگى مى آورد . به همين جهت ، پيامبر خدا صلى الله عليه و آله مى فرمايد: باور به تقدير ، اندوه و حزن را [ از بين] مى بَرَد . [٢] امام على عليه السلام در تفسير آيه شريفه «وَ كَانَ تَحْتَهُ كَنزٌ لَّهُمَا» [٣] مى فرمايد: آن گنج ، لوحى از طلا بود كه روى آن نوشته شده بود : به نام خداوند [بخشنده مهربان] ! هيچ خدايى جز اللّه نيست ، محمّد ، فرستاده خداست... در شگفتم چرا كسى كه باور به تقدير دارد، محزون است؟! [٤] اگر باور به تقدير الهى ، وجود داشته باشد ، جايى براى حزن و اندوه ، باقى نمى ماند . به همين جهت ، امام صادق عليه السلام مى فرمايد: اگر هر چيزى به قضا و قدر الهى است ، پس حزن و اندوه براى چيست؟! [٥]

[١] الملهوف على قتلى الطفوف، ص١٩٥.[٢] مسند الشّهاب ، ج١، ص١٨٧ ؛ الفردوس ، ج١، ص١١٣، ح٣٨٤ ؛ كنز العمّال ، ج١، ص١٠٦ .[٣] اين آيه ، مربوط به جريان حضرت موسى و حضرت خضر است ، آن گاه كه خضر ، ديوارى را كه در حال خراب شدن بود ، تعمير كرد و در تبيين علّت آن ، آيه ياد شده را بيان كرد (ر . ك : سوره كهف ، آيه ٨٢ ) .[٤] معانى الأخبار ، ص٢٠٠، ح١ ؛ الكافى ، ج٢، ص٥٩، ح٩ ؛ تنبيه الخواطر ، ج٢، ص١٨٤ .[٥] كتاب من لا يحضره الفقيه ، ج٤، ص٣٩٣، ح٥٨٣٦ ؛ الخصال، ج٢، ص٤٥٠.