و اهل بيت گرامى ايشان تا امام مهدى ـ عجل اللّه فرجه ـ به ترتيب مى آيند ، مگر احاديثى كه در تفسير آيات قرآن اند كه بر همه روايات ، مقدّم مى گردند . البته ، گاه هماهنگى چند روايت در مضمون ، موجب مى شود كه اين ترتيب ، رعايت نشود. ٢ . معيار گزينش يك حديث از ميان احاديث متعدّد ، رسايى و فراگيرى آن حديث است ، هر چند از منبعى ضعيف تر باشد . در صورت تشابه احاديث ، متنِ معتبرترين منبع ، مقدّم داشته شده است. ٣ . اگر حديثى ، هم از پيامبر صلى الله عليه و آله و هم از يكى از اهل بيت ايشان روايت شده باشد ، آنچه از پيامبر صلى الله عليه و آله نقل شده ، در متن مى آيد و به روايت ديگر ، در پاورقى اشاره مى گردد. ٤ . از آن جا كه اصطلاح «حديث» ، فقط بر متن حاكى از قول و فعل و تقرير معصوم ، اطلاق مى شود ، لذا متونى را كه از صحابيان و راويان نقل شده است ، ذكر نكرده ايم ، مگر در موارد خاصّى ، از جمله اين كه متن ، در منابع متعدّد آمده و در بعضى از اين منابع ، به معصوم اسناد داده شده و در بعضى ديگر ، اسناد داده نشده باشد . در چنين مواردى ، اگر منابع حديثْ اندك باشد ، آن متنْ استخراج مى شود و در ادامه آن ، اين عبارتْ قيد مى گردد : «من دون إسناد إلى المعصوم (بدون اِسناد به معصوم)» . ٥ . كتاب بحار الأنوار ، از مجموعه هاى روايى شيعى ، و كتاب كنز العمّال ، از مجموعه هاى روايى اهل سنّت به شمار مى روند . لذا سعى كرده ايم پس از ذكر منبع هر حديثى ، اين دو كتاب را نيز نام ببريم ؛ يعنى بحار الأنوار را در پايان منابع شيعى آورده ايم و كنز العمّال را در آخر منابع اهل سنّت ، تا بدين وسيله ، كار مراجعه خوانندگان به حديث را آسان گردانيم .