٩٤.امام على عليه السلام ـ در فرمان حكومتى اش به ما از انحصارطلبى در آنچه مردم در آن برابرند ، و از بى اعتنايى به آنچه به تو مربوط مى شود و در برابر ديدگان [مردم ]روشن است ، بپرهيز ؛ زيرا كه تو ، به خاطر ديگران مؤاخذه خواهى شد [١] و به زودى پرده هاى امور از برابر ديدگانت كنار خواهد رفت و داد ستم ديده از تو گرفته خواهد شد .

٩٥.امام على عليه السلام ـ درباره كشته شدن عثمان ـ اگر به كشتن او فرمان داده بودم ، هرآينه قاتل بودم، و اگر از اين كار نهى كرده بودم، بى گمان ياور او به شمار مى آمدم. امّا كسى كه او را يارى داده ، نمى تواند بگويد : «كسى كه او را وا نهاد ، من از او بهترم» و كسى كه او را يارى نرسانده است ، نمى تواند بگويد : «كسى كه او را يارى داد ، از من بهتر است» . اينك من مسئله او (عثمان) را براى شما خلاصه و جامع مى گويم : او انحصارطلبى كرد و بد انحصارطلبى كرد . شما نيز ناشكيبى كرديد و بد ناشكيبى كرديد (هر دو از حد گذرانديد) ، و خداوند را درباره انحصارطلب و ناشكيب ، حُكمى است قطعى [كه در آينده يا قيامت ، تحقّق خواهد يافت] .

[١] يعنى تو در قيامت ، به خاطر كارى كه ديگران از آن منتفع شده اند و تو از آن سودى نبرده اى ، مؤاخذه و مجازات خواهى شد . احتمال هم دارد كه مراد از «لغيرك (ديگران)» در متن عربى ، «مظلوم» باشد . م .