احاديثى كه بر وجوب تمسّك به اهل بيت عليهم السلام دلالت دارند ، متواتر معنوى اند كه قطعى ترين آنها از نظر سند و روشن ترينشان از نظر دلالت حديثى ، «حديث ثَقَلين» است. در اين حديث ، پيامبر خدا ، اهل بيت خود را همتاى قرآن به مردم معرّفى مى كند و مكرّر تأكيد مى فرمايد كه تمسّك به قرآن و عترت در كنار هم ، مانع از گم راهى امّت اسلامى پس از وى خواهد شد: إنّى تارِكٌ فيكُم ما إن تَمَسَّكتُم بِهِ لَن تَضِلّوا بَعدى، أحَدُهُما أعظَمُ مِنَ الآخَرِ؛ كِتابَ اللّه ِ حَبلٌ مَمدودٌ مِنَ السَّماءِ إلَى الأَرضِ، وعِترَتى أهلَ بَيتى، ولَن يَتَفَرَّقا حتّى يَرِدا عَلَىَّ الحَوضَ . [١] من در ميان شما چيزى بر جاى مى گذارم كه تا وقتى بدان چنگ زنيد ، هرگز ، پس از من ، گم راه نخواهيد شد . يكى از اين دو باعظمت تر از ديگرى است : كتاب خدا ـ كه ريسمانى است كشيده شده از آسمان به زمين ـ و [دوم] عترت و اهل بيت من . اين دو هرگز از يكديگر جدا نمى شوند تا آن گاه كه در كنار حوض [كوثر] بر من درآيند . نخستين پيام روشن اين حديث و ساير احاديثى كه بر وجوب تمسّك به اهل بيت عليهم السلام دلالت دارند ، [٢] مرجعيت علمى و دينى آنان و حجّيت رهنمودهايشان در كنار قرآن و رهنمودهاى پيامبر اسلام است.

[١] سنن الترمذي : ج ٥ ص ٦٦٣ ح ٣٧٨٨ ، كنز العمّال : ج ١ ص ١٧٣ ح ٨٧٣ ؛ كمال الدين : ص ٢٣٨ ح ٥٦ ، بحار الأنوار : ج ٢٩ ص ٣٤٠ ح ٧ . براى اطّلاع بيشتر ، ر.ك : اهل بيت عليهم السلام در قرآن و حديث : ج ١ ص ١٧٧ (بخش سوم / كاوشى پيرامون حديث ثقلين / تاريخ صدور حديث و مناسبت آن) .[٢] ر.ك : اهل بيت عليهم السلام در قرآن و حديث : ج ٢ ص ٥٦١ (بخش هشتم / عناوين حقوق اهل بيت / تمسّك) .