٣٨٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : سه چيز است كه هر كس آنها را دارا باشد ، ايمانش را كامل گردانيده است ، اين كه : در راه خدا از سرزنش هيچ سرزنشگرى نهراسد ، و در هيچ كارش ريا نكند ، و هر گاه دو كار برايش پيش آيد كه يكى براى دنيا و ديگرى براى آخرت است ، كار آخرت را بر دنيا برگزيند.

٣٩٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بنده مؤمن ، هر گاه در حال جدا شدن از دنيا و روى آوردن به آخرت باشد ، فرشتگانى سپيدروى ، چنان كه گويى چهره هايشان آفتاب درخشان است ، از آسمان با كفنى از كفن هاى بهشت و حُنوطى از حنوط هاى بهشت نزد او فرود مى آيند و در فاصله يك چشم رس ، نزدش مى نشينند . آن گاه ملك الموت مى آيد و كنار سر او مى نشيند و مى گويد : «اى نفْس پاك! به سوى آمرزش و رضوان خداوند ، بيرون شو» .

٣٩١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دنيا طالب است و مطلوب ، و آخرت [نيز] طالب است و مطلوب . پس ، هر كس آخرت را طلب كند ، دنيا در طلب او برمى آيد تا او روزى اش را از آن به تمام و كمال دريافت كند ؛ و هر كس دنيا را طلب كند ، آخرت در طلب او برمى آيد تا مرگ به سراغش آيد و ناگهان او را بگيرد.

[١] مقصود ، آن است كه اگر كار با انگيزه خدايى و براى اصلاح آخرت باشد ، خداوند ، دنياى انسان را نيز اصلاح مى كند ؛ امّا اگر كسى كارى را با انگيزه مادّى انجام دهد ، پاداشى در آخرت نخواهد داشت .