دانشنامه ميزان الحكمه - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٨١
٥٢٢.امام صادق عليه السلام ـ در زيارت امام حسين عليه بارخدايا! من گواهى مى دهم كه آن بزرگوار ... خون خود را در راه تو نثار كرد تا بندگانت را از جهالت و سرگشتگىِ گم راهى برهاند ، در حالى كه آنان كه دنيا فريبشان داد و بهره خود [از آخرت] را به [دنياى] پَست فروختند ، عليه او هميار شدند.
٥٢٣.امام صادق عليه السلام ـ در زيارت امام حسين عليه پس ، با دعوت [مردم به حق، ]حجّت را تمام كرد و خون و جان خود را در راه تو بخشيد ... تا آن كه كسانى از خَلق تو كه دنيا فريبشان داد و آخرت را به كمترين بها فروختند ، بر او شوريدند.
٥٢٤.امام على عليه السلام : كيست زيان ديده تر از كسى كه آخرت را با دنيا عوض كرد؟!
٥٢٥.امام على عليه السلام : زيانكارترينِ مردم ، كسى است كه به جاى آخرت ، به دنيا رضايت داد.
٥٢٦.امام على عليه السلام : زيانبارترين معامله و بيهوده ترين تلاش ، معامله و تلاش مردى است كه تن خويش را در طلب مال ، فرسود و مقدّرات ، او را در خواستش يارى نكردند و با حسرتش از دنيا رفت و با بار گناه به آخرت در آمد.
٥٢٧.امام على عليه السلام ـ از حكمت هاى منسوب به ايش چه زيانبار است معاملات شاهان ، مگر آن كس كه خدايش نگه بدارد! اينان ، آخرت را به خوابى (دنيا) فروختند!