٤٧٣.امام على عليه السلام : دنيا سراى راستى است براى آن كس كه آن را شناخت ، و ميدان رهايى است براى آن كس كه از آن توشه برداشت . دنيا فرودگاه وحى خداوند و تجارت خانه اولياى اوست . [آنان] تجارت كردند و بهشت را سود بردند.

٤٧٤.امام على عليه السلام : سود برنده ، كسى است كه اين جهان را به آن جهان فروخت.

٤٧٥.امام على عليه السلام : كسى كه آخرتش را به دنيايش بخرد ، هر دو را سود مى برد.

٤٧٦.امام على عليه السلام : دينت را با دنيايت نگه دار تا هر دو را سود ببرى ، و دينت را ابزار نگهدارى دنيايت قرار مده كه هر دو را از كف مى دهى.

٤٧٧.امام زين العابدين عليه السلام : كسى كه به خاطر ثواب آخرت ، در برابر [از دست دادن ]دنيا شكيبايى ورزد ، هر آينه به خاطر امر مهمّى ، در برابر چيزى حقير ، شكيبايى ورزيده است . از اين مهم تر ، كسى است كه آنچه را از دنيا از دستش رفته ، سلامتى مى داند كه به آن دست يافته و غنيمتى مى شمارد كه براى [به دست آوردن] آن ، يارى شده است.

٤٧٨.امام زين العابدين عليه السلام ـ در دعا ـ : بارخدايا! هر گاه ميان دو نقصان ، يكى در دين و يكى در دنيا ، قرار گرفتيم ، نقصان را در همانى قرار بده كه زودگذرتر است و توبه را در همانى قرار بده كه ماندگارتر است . و هر گاه ميان دو خواست قرار گرفتيم كه يكى از آن دو ، تو را از ما خشنود مى سازد و آن ديگرى ، تو را بر ما خشمگين مى نمايد ، ما را به آنى متمايل گردان كه تو را از ما خشنود مى سازد و نيروى ما را به آن يك كه تو را بر ما خشمگين مى نمايد ، سست بگردان و در آن ، ما را به اختيار خودمان وا مگذار ؛ زيرا كه نفْس هاى ما ، اگر توفيق خود را يارشان نگردانى ، باطل را برمى گزينند و در صورتى كه تو رحم نكنى ، به بدى فرمان مى دهند.