دانشنامه ميزان الحكمه - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٤١
٤١١.امام على عليه السلام : هيچ كس به جايگاه رفيع آخرت نمى رسد ، مگر با اخلاص در عمل ، كوتاه كردن آرزو و در پيش گرفتن تقوا.
٤١٢.امام على عليه السلام : كسى كه سراى اقامتش را آباد كند ، خردمند است.
٤١٣.امام على عليه السلام : خردمند ، كسى است كه بر هوس خويش چيره شود و آخرتش را به دنيايش نفروشد.
٤١٤.امام على عليه السلام : خردمند ، كسى است كه از شهوتش دورى كند و دنيايش را به آخرتش بفروشد.
٤١٥.امام على عليه السلام : كسى كه آخرت را بر دنيا ترجيح ندهد ، از خِرَد ، بى بهره است.
٤١٦.امام على عليه السلام : هر كس رسـتگارى آخـرت را دوسـت دارد ، بـايد تقوا پيشه كند.
٤١٧.امام على عليه السلام : كسى كه براى سراى اقامتش بكوشد ، عملش خالص مى گردد و بيمش فزونى مى گيرد.
٤١٨.امام على عليه السلام : هر كس اعمالش از معصيت به سلامت مانَد ، به آرزويش از آخرت ، دست مى يابد.
٤١٩.امام على عليه السلام : كام رواترينِ مردم از دنيا ، كسى است كه آن را رها مى كند ؛ و كام رواترينِ مردم از آخرت ، كسى است كه براى آن كار مى كند.
٤٢٠.امام على عليه السلام : اگر خواهان رستگارى و عزّتمندىِ آخرت هستيد ، در اين سراى فانى ، براى سراى باقى [ ، توشه ]برگيريد.
٤٢١.امام على عليه السلام : خود را به انجام دادن [و كسب] خصلت هاى والاى انسانى و به دوش كشيدن بار غرامت ها و بدهى ها[ى ديگران و پرداختن از طرف آنها ]عادت بده تا جانت شريف گردد و آخرتت آباد شود و ستايندگانت فزونى گيرند .