٢٤٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بدانيد كه خداوند ، دنيا را سراى آزمايش ، و آخرت را سراى سزا دادن آفريد . پس ، آزمايش دنيا را سبب پاداش آخرت ، و پاداش آخرت را عوض آزمايش دنيا قرار داد . بنا بر اين ، مى گيرد تا بدهد ، و مبتلا مى سازد تا سزا دهد . دنيا زودگذر است و در آستانه دگرگونى . پس ، از حلاوت شير خوردن از دنيا ، دورى كنيد ؛ زيرا كه گرفته شدن از شير آن ، تلخ (سخت) است .

٢٤٣.امام عسكرى عليه السلام ـ در تفسير منسوب به ايشا «و تا آنان طلب آمرزش مى كنند ، خدا عذاب كننده آنان نخواهد بود» ـ : يعنى اظهار توبه و انابه مى كنند ؛ زيرا از احكام خداوند در دنيا ، اين است كه تو را به پذيرفتن ظاهر و جستجو نكردن از باطن ، امر مى فرمايد ؛ چون دنيا سراى مهلت و فرصت است ، و آخرت ، سراى سزاست و نه عبادت و عمل.

٢٤٤.امام على عليه السلام : دنيا آرزوى تيره بختان است ؛ آخرت ، كاميابى نيك بختان است .

ح ـ سراى محصور در ناملايمات

٢٤٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بدانيد كه آخرت ، امروز ، با ناملايمات در ميان گرفته شده است و دنيا با شهوات ، احاطه گشته است.