همواره كوشيده ايم تا آن بُرش نقل شده ، كامل ، تام و خالى از ابهام باشد ، ولو با آوردن توضيحات لازم در آغاز حديث ، و البته با رعايت زيبايى سياق و وارد نيامدن اخلال به نظم حديث. بنا بر اين ، صدر حديث ، در واقع ، مكمّل متن است ، به طورى كه بدون آن ، گاه فهم حديث ، ناممكن مى شود ، و گاهى اوقات هم اين صدر در فهم پاره اى شناسه ها و خصوصيات حديث ـ كه به خواننده در فهم فضاى حديث كمك مى كند ـ مفيد است. ٢٥ . قبلاً گفتيم كه معيار انتخاب متن از ميان متون ، رسايى و فراگيرى آن است ؛ امّا با اين حال ، گاه متن برگزيده ، داراى پاره اى اغلاط ناشى از تصحيف يا سهو راويان است. در اين گونه موارد ، سعى كرده ايم كه آن اغلاط را به اقتضاى نوع غلط ، رفع و تصحيح كنيم ، از طريق مراجعه به چاپ هاى مختلف مأخذ ، و يا مراجعه به بحار الأنوار و ديگر كتاب هاى واسطه ، اگر اين كتاب ها از مأخذ ما نقل كرده باشند ؛ چرا كه در اين صورت ، به منزله نسخه اى از نسخه هاى مأخذ به شمار مى آيند ، و سپس ، مراجعه به منابع ديگر و تأييد گرفتن از آنها. در همه اين موارد ، امانتدارى علمى رعايت گرديده و جدّا سعى شده از بازى با متن ، پرهيز گردد و توضيحات لازم ، در پاورقى آورده شود ، مگر در موردى كه تصحيف ، قطعى باشد . در اين صورت ، آن را در متن ، تصحيح كرده و به اشتباه ، در پاورقى ، اشاره شده است. ٢٦ . در صورت وجود توضيحاتى در وسط متن برگزيده كه ربطى به موضوع ندارند ، از ذكر آنها خوددارى ورزيده و به جاى آن ، سه نقطه گذاشته ايم. البته ، در احاديث كوتاه ، بنا بر آوردن تمام حديث بوده ، هرچند در لابه لاى