٣- الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذى‌ خَلَقَ السَّمواتِ وَالْارْضَ وَ جَعَلَ الظُّلُماتِ وَالنُّورَ (٦/ ١)
الف: ستايش براى خداست، كسى كه آسمانها و زمين را خلق كرده است.
ب: ستايش براى‌خداوند است كسى‌كه آسمانها و زمين را خلق نمود وتاريكى‌ها و نور را قرارداد.
ج: بزرگى مخصوص خداوند است آنكه آسمانها و زمين و ظلمات و نور را آفريد.
د: هر سه صحيح است.
٤- وَ هُوَ الَّذى‌ خَلَقَ الَّيْلَ وَالنَّهارَ وَ الشَّمْسَ وَالْقَمَرَ (٢١/ ٣٣)
الف: خدا كسى است كه شب و روز را آفريده است.
ب: ما كسى هستيم كه روزها و شب و خورشيد و ماه را آفريديم.
ج: و او كسى است كه شب و روز و خورشيد و ماه را آفريد.
د: من همان كسى هستم كه روز و شب را و خورشيد و ماه را خلق كردم.
٥- وَ مِنْ اياتِهِ انْ خَلَقَ لَكُمْ مِنْ انْفُسِكُمْ ازْواجاً (٣٠/ ٢١)
الف: از نشانه‌هاى او اينكه براى شما از خودتان همسرانى قرار داد.
ب: از نشانه‌هاى او اينكه براى شما از خودتان همسرانى آفريد.
ج: از نشانه‌هاى او اينكه براى شما از خودتان همسرانى ايجاد نمود.
د: از نشانه‌هاى او اينكه همسرانى برايتان قرار داد.
تمرين ب: جاهاى خالى را با كلمات مناسب پر كنيد.
٦- مَنْ عَمِلَ صالِحاً فَلِنَفْسِهِ (٤١/ ٤٦)
ترجمه: هر كس شايسته پس براى خودش است.
الف: انجام خواهد داد. ب: عمل كرده است. ج: عمل كند. د: عمل مى‌كند.
٧- اللَّهُ الَّذى‌ خَلَقَكُمْ ثُمَّ رَزَقَكُمْ (٣٠/ ٤٠)
خداوند كسى است كه شما را و سپس به شما الف: خلق كردند، آفريدند. ب: آفريدند، روزى كردند.
ج: خلق كرد، روزانه مقرر كرد. د: آفريد، روزى داد.