١٧- قالَ الَّذى عِنْدَهُ عِلْمٌ مِنَ الْكِتابِ انَا اتيكَ (٢٧/ ٤٠)
الف: كسى كه نزد او دانشى از كتاب (الهى) بود، گفت: من (او را) نزد تو مى آورم.
ب: كسى كه او را كتاب (الهى) بود، گفت: من (او را) نزد تو خواهم آورد.
ج: كسى كه كتاب (الهى) را مى‌خواند، گفت: من (او را) نزد تو خواهم آورد.
د: كسى كه كتاب (الهى) را مى‌نوشت، گفت: من (او را) نزد تو خواهم آورد.
١٨- انَّ مَثَلَ عيسى عِنْدَاللَّهِ كَمَثَلِ آدَمَ «١» خَلَقَهُ مِنْ تُرابٍ (٣/ ٥٩)
الف: مَثَل عيسى در نزد خدا، همچون آدم است، كه او را از خاك آفريد.
ب: مَثَل عيسى در نزد خدا مثل مَثَل او است كه از خاك آفريده شد.
ج: مَثَل عيسى در نزد خدا همان است كه از خاك آفريده شد.
د: مانند عيسى نزد خدا مانند مثل آن است كه خداوند او را از خاك آفريد.
١٩- بَلى مَنْ اسْلَمَ وَجْهَهُ لِلَّهِ وَ هُوَ مُحْسِنٌ فَلَهُ اجْرُهُ عِنْدَ رَبِّهِ (٢/ ١١٢)
الف: آرى، كسى كه روى خود را از گناه بشويد و نيكوكار باشد، پس اجر و پاداش او باقى است.
ب: آرى كسى كه روى خود را تسليم (امر) خدا كند و نيكوكار باشد، پاداش او نزد پروردگارش ثابت است.
ج: آرى، كسى‌كه روى خود را تسليم (امر) خدا كند و نيكوكار باشد، پاداشى جز پاداش پروردگارش ندارد.
د: آرى، كسى‌كه خود را تسليم (امر) خدا كند و نيكوكار باشد، پاداشش نزد پروردگارش هست.
٢٠- يَوْمَ يَقوُلُ الْمُنافِقُونَ وَ الْمُنافِقاتُ لِلَّذينَ آمَنُوا انْظُرُونا «٢» نَقْتَبِسْ مِنْ نُورِكُمْ (٥٧/ ١٣)
الف: روزى‌كه زنان ومردان به‌كسانى‌كه ايمان آوردند مى‌گويند: به ما نگاه‌كنيد ونور به مادهيد.