٦- وَ لَمَّا جاءَهُمُ الْحَقُّ قالُوا هذا سِحْرَّ وَ انَّا بِه‌ كافِرُونَ (٤٣/ ٣٠)
الف: هنگامى كه حق آمد آنان به آن ايمان نياوردند و كافر شدند.
ب: هنگامى كه حق (رسول با قرآن) بر آنان آمد گفتند اين سحر و جادوست و ما به آن كافريم.
ج: هنگامى كه به كافران قرآن حق نازل شد گفتند ما به آن كافريم.
د: هر سه مورد صحيح است.
٧- رَبِّ فَلا تَجْعَلْنى فِى الْقَوْمِ الظَّالِمينَ (٢٣/ ٩٤)
الف: پروردگارا، مرا در (ميان) قوم ستمكاران قرار مده.
ب: خداوندا، مرا جزء ظالمين قرار نداده.
ج: پروردگارا مرا ظالم و ستمكار مگذار.
د: پروردگارا قوم ستمكاران را، باقى مگذار.
٨- وَ اسْماعيلَ وَادْريسَ وَ ذَا الْكِفْلِ «١» كُلٌّ مِنَ الصَّابِرينَ، وَادْخَلْناهُمْ فى رَحْمَتِنا انَّهُمْ مِنَ الصَّالِحينَ (٢١/ ٨٥ و ٨٦)
الف: و اسماعيل و ادريس و ذوالكفل، همه از (بندگان) صابر ما بودند و ما آنها را از نيكوكاران قرار داديم.
ب: و اسماعيل و ادريس و ذوالكفل، همگى از صابرين بودند و ما آنان را در رحمت خويش داخل مى‌كنيم.
ج: و اسماعيل و ادريس و ذوالكفل، همگى از صابرين بودند و ما آنان را در رحمت خويش داخل كرده‌ايم.
د: و اسماعيل و ادريس و ذوالكفل، همگى از صابران بودند و ما آنان را در رحمتمان داخل كرديم، آنان همانا از نيكوكارانند.