١٠- آنان (كافران) پيوسته حيله مى‌كنند.
انَّهُمْ يَكيدُونَ (٨٦/ ١٥) الف: كَيْدٍ ب: كَيْدٌ ج: كَيْداً د: كَيْدَ تمرين ج: با توجه به نقش كلمه مورد نظر، معين كنيد كدام ترجمه با آيه مطابقت دارد.
١١- وَ لا تَقْرَبُوا مالَ الْيَتيمِ الَّا بِالَّتى هِىَ احْسَنُ (٦/ ١٥٢) (مال، مفعول است)
الف: به مال يتيم نزديك نشويد مگر به راهى كه آن (راه) نيكوترين باشد.
ب: مال يتيم نزديك است كه به قرب الهى برسد به نيكوترين وجه.
ج: مال مسلمانان به منزله مال يتيم مى‌باشد به نيكوترين وجه خرج بشود.
د: مالى يتيم به قرب الهى نزديك مى‌باشد. به نيكوترين وجه عمل كنيد.
١٢- اذْهَبُوا بِقَميصى هذا فَالْقُوهُ عَلى‌ وَجْهِ ابى يَاْتِ بَصيراً (بصير، مفعول است) (١٢/ ٩٣)
الف: اين پيراهن را (همراه) ببريد و بر صورت پدرم بيفكنيد، بينايى مى‌آورد.
ب: اين پيراهن برداشته شود و بر صورت پدرم انداخته شود، تا بينا شود.
ج: اين پيراهن را (همراه) ببريد و بر صورت پدرم بيفكنيد، بينايى ايجاد مى‌شود.
د: اين پيراهن را (همراه) ببريد و بر صورتش بيفكنيد، تا زمانى كه بيناست.
١٣- انّا ارْسَلْناكَ بِالْحَقِّ بَشيراً وَ نَذيراً (٣٥/ ٢٤) (بشير، حال است)
الف: ما تو را فرستاديم كه به مردم بشارت بدهى.
ب: ما تو را به حق فرستاديم تا بشارت را به مردم بدهى.
ج: ما تو را به حق مژده دهنده و بيم دهنده فرستاديم.
د: ماتو را به حق فرستاديم تا مژده را و بيم را به مردم بدهى.