٨- و پيش از طلوع و پيش‌از غروب (آفتاب) تسبيح و حمد پروردگارت را بجا آور! وَ سَبِّحْ بِحَمْدِ رَبِّكَ قَبْلَ الشَمْسِ وَ قَبْلَ (٥٠/ ٣٩) الف: طُلُوعَ- الْغُرُوبَ ب: طُلُوعِ- الْغُرُوبِ ج: طُلُوعِ- الْغُرُوبَ د: طُلُوعُ- الْغُرُوبُ.
٩- از آن اوست آنچه در آسمانها و آنچه در زمين و آنچه ميان آن دو و آنچه در زير خاك است.
لَهُ ما فىِ السَّمواتِ وَ ما فِى الْارْضِ وَ ما بَيْنَهُما وَ ما تَحْتَ ... (٢٠/ ٦) الف: الثَّرى‌ (مرفوع تقديرى)
ب: الثَّرى‌ (مجرور تقديرى به دليل اضافه شدن به اسم دائم‌الاضافه)
ج: الثَّرى‌ (مجرور تقديرى به دليل مضاف‌اليه بودن)
د: الثَّرى‌ (منصوب تقديرى)
١٠- آن كسانى هستند كه خداوند هدايتشان نموده و آنان صاحبان عقل و خرد هستند.
اولئِكَ الَّذينَ هَديهُمُ للَّهُ وَ أُولئِكَ هُمْ اولُوا ... (٣٩/ ١٨) الف: الْالْبابِ ب: الْالْبابُ ج: الْالْبابَ د: الْالْبابٌ‌ تمرين ج: با توجه به نقش كلمه مورد نظر، معين كنيد كدام يك از ترجمه‌ها با آيه مطابقت دارد.
١١- فَقُلِ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذى نَجَّينا مِنَ الْقَوْمِ الظَّالِمينَ (٢٣/ ٢٨)
(قوم مجرور به حرف جر است)
الف: پس بگو: سپاس مخصوص خداوند است آنكه ما را از (دست) قوم ستمكار و ظالم نجات داد.
ب: پس بگو سپاس مخصوص خداوند است آن كه ما را از (دست) آنان نجات داد. آنان قوم ظالم بودند.